Definicja pojęcia:

wodór

Wodór, H —

najlżejszy i najprostszy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 1, masie atomowej około 1 i gęstości
rho = 0.0899 g·cm^-3. Topi się w temperaturze T_t = -259.14°C, a wrze w temperaturze T_w = -252.87°C. Jest gazem palnym, bezbarwnym i bezwonnym. Został odkryty w 1776 r. przez Henry’ego Cavendisha. Istnieją trzy izotopy wodoru: lekki (¹₁H) oraz ciężki (²₁H – deuter, D i ³₁H – tryt, T). W przyrodzie występuje wodór lekki (99.985%) oraz deuter. Promieniotwórczy tryt powstaje sztucznie. Zawartość wodoru w skorupie ziemskiej wynosi około 1%. Stanowi 50% masy Słońca i innych gwiazd. Z tlenem tworzy mieszaninę piorunującą, spalającą się na wodę. Wchodzi w skład wszystkich związków organicznych.