Bagnik przybrzeżny (Dolomedes fimbriatus)

Występowanie

Bagnik przybrzeżny jest dużym pająkiem półwodnym ściśle związanym z brzegami wód stojących i wolno płynących. Jest jednym z dwóch przedstawicieli rodzaju Dolomedes w Europie obok Dolomedes plantarius. Występuje szeroko w Europie, a także w częściach Azji, w tym w Rosji i Japonii. Gatunek preferuje tereny wilgotne — torfowiska, bagna, podmokłe łąki oraz brzegi stawów i rowów — z obfitą roślinnością przywodną.

Wygląd

Ciało bagnika przybrzeżnego jest masywne, o ubarwieniu brązowym lub oliwkowym z wyraźnymi, jaśniejszymi (białymi lub kremowymi) paskami biegnącymi wzdłuż boków głowotułowia i odwłoka. Samice osiągają zwykle od około 9 do 22 mm długości ciała, a samce są nieco mniejsze (około 9–15 mm). Rozpiętość odnóży dorosłych osobników może sięgać nawet około 70 mm, co sprawia, że jest to jeden z największych pająków w swoim środowisku.

Siedlisko

Gatunek zasiedla wilgotne środowiska wokół wód stojących i powoli płynących, w tym torfowiska, mokradła, brzegi stawów i rowów oraz wilgotne wrzosowiska i lasy. Dorosłe osobniki najczęściej spotyka się przy krawędziach wody lub na roślinności nadbrzeżnej, zaś młodsze pająki mogą przebywać dalej od lustra wody w gęstej roślinności.

Zachowanie i ekologia

Bagnik przybrzeżny nie buduje typowych sieci łownych — jest aktywnym drapieżnikiem. Poluje, wyczuwając wibracje na powierzchni wody za pomocą nóg; potrafi biegać po jej powierzchni dzięki napięciu powierzchniowemu i szybko atakuje zdobycz, często zrywając się na nią jak na tratwie stąd angielska nazwa „raft spider”. Żywi się owadami, bezkręgowcami wodnymi, kijankami, a nawet małymi rybami. Przy zagrożeniu może zanurzyć się pod wodę i przez krótki czas pozostać zanurzony.

Rozmnażanie

Sezon rozrodczy przypada zwykle na późną wiosnę i lato. Samiec wykonuje zaloty przed samicą, po czym dochodzi do kopulacji. Samica następnie produkuje jaja i niesie je w kokonach przymocowanych do roślinności lub trzyma je przy swoim ciele. Po pewnym czasie młode wychodzą z kokonów i początkowo pozostają w pobliżu, zanim rozproszą się w poszukiwaniu własnych siedlisk.

Status ochrony

Chociaż bagnik przybrzeżny nie jest obecnie szeroko uznawany za gatunek krytycznie zagrożony, lokalnie może występować rzadko w wyniku degradacji jego siedlisk — zatroszczenie się o mokradła i brzegi wód jest kluczowe dla jego przetrwania.

Bagnik przybrzeżny – pytania i odpowiedzi

Gdzie można spotkać bagnika przybrzeżnego?

Najczęściej nad brzegami stawów, bagien, torfowisk i innych wilgotnych terenów z wodą stojącą lub wolno płynącą.

Czy bagnik przybrzeżny buduje sieci pajęcze?

Nie. Poluje aktywnie, wykrywając drgania na powierzchni wody i bezpośrednio chwytając zdobycz.

Jaki jest rozmiar tego pająka?

Ciało samicy może osiągać do około 22 mm, a rozpiętość odnóży nawet do około 70 mm.

Czy ten pająk jest niebezpieczny dla ludzi

Jad bagnika przybrzeżnego nie jest uważany za silnie trujący dla ludzi; ewentualne ukąszenie ma zazwyczaj łagodny efekt.