Za dużo deszczu w lesie deszczowym
Interesujące przyczyny migracji pewnego niewielkiego ptaszka z górzystych lasów Kostaryki odkryli naukowcy z Uniwersytetu Zachodniego Ontario w Kanadzie. Wyniki badań zostały opublikowane w piśmie naukowym – Proceedings of the Royal Society B.
Wiele gatunków ptaków, znanych z naszej strefy klimatycznej, migruje tysiące kilometrów rocznie. Nieco inaczej wyglądają wędrówki gatunków znanych z rejonów cieplejszych naszego globu. W górach natomiast migracja może odbywać się na mniejsze odległości ale ma przebieg pionowy.
Od dziesięcioleci biolodzy uważali, że bodźcem do takich pionowych wędrówek ptaków w rejonach górzystych jest brak pokarmu. Nowe badania sugeruje jednak, że ptaki po prostu uciekają przed złą pogodą.
Zespół Alice Boyle z Uniwersytetu Zachodniego Ontario badał zwyczaje gatunku małych tropikalnych ptaków owocożernych – manakinów panamskich (Corapipo altera). Wiadomo było z poprzednich badań, że w wyższych partiach gór manakiny mają mają obfite źródło pokarmu. Ich wędrówki w dół zboczy były więc tajemnicą. Badacze wysunęli hipotezę, że długotrwałe ulewy uniemożliwiające zdobywanie pożywienia są istotnym czynnikiem wpływającym na bilans energetyczny ptaków.
Okazało się, że po rozpoczęciu się pory deszczowej na nizinach ptaków przybywa, a zmniejsza się ich ilość w górach. W dodatku ptaki, które pozostały, były w gorszej kondycji niż te, które uciekły przed deszczami w niziny.
Jak mówi Alice Boyle: „Wszystkie elementy układanki zaczęły do siebie pasować. Wiedzieliśmy, że ptaki żywiące się głównie owocami i nektarem są w większym stopniu wędrowne niż ptaki owadożerne, ale wzorzec dostępności pokarmu nie pasował do terminów wędrówek. Gdy teraz wiemy, w jaki sposób deszcz wpływa na ptaki, wydaje się sensowne, że małe osobniki, które żywią się czymś, co jest w istocie śmieciowym jedzeniem, najwcześniej wyczerpią swoje zasoby energetyczne, kiedy deszcz nie pozwoli im żerować.”
