fosfor
Fosfor, P —
pierwiastek chemiczny z V grupy głównej układu okresowego pierwiastków o liczbie atomowej 15 i masie atomowej 30.973. Został wykryty w 1669 roku przez alchemika Brandta, podczas ogrzewania zagęszczonego moczu bez dostępu powietrza. Otrzymuje się go również przez redukcję fosforytów w wyniku ogrzania ich do wysokich temperatur z piaskiem i węglem w piecu elektrycznym. Występuje w kilku odmianach alotropowych, tj. białej, czerwonej, fioletowej i czarnej. Najbardziej rozpowszechniona jest odmiana biała; gęstość 
= 1.82 g·cm-3, temperatura topnienia Tt = 44.1°C, w której w powietrzu ulega samozapaleniu. Świeci w ciemności w wyniku zjawiska chemiluminescencji, podczas której następuje powierzchniowe utlenienie się fosforu. Fosfor biały i czerwony jest silną trucizną (śmiertelna dawka 0.05-0.5 g). Z tego powodu zostały wycofane z użycia zapałki fosforowe. W przyrodzie rozpowszechniony jest w postaci różnych związków, głównie fosforytów (ortofosforanu trójwapniowego Ca3(PO4)2) i apatytów.
Fosfor jest ważnym składnikiem organizmów żywych. Występuje w białkach, wchodząc w skład fosforoproteidów i nukleoproteidów. Szczególnie bogata w fosfor jest substancja mózgowa, nerwowa, krew, mleko, żółtko jaja. Jest również istotnym składnikiem kości. Związki fosforu używa się do produkcji środków ochrony roślin, lekarstw, nawozów, zapałek (odmianę czerwonego fosforu – trójsiarczek czterofosforu P4S3) i materiałów wybuchowych.
