ZADRZEWIANIE ŚRÓDPOLNE. Definicja - zadrzewianie śródpolne
Ekologia.pl Wiedza Encyklopedia zadrzewianie śródpolne
Definicja pojęcia:

zadrzewianie śródpolne

Zadrzewianie śródpolne — element krajobrazu rolniczego tworzony przez człowieka w celu ograniczenia erozji gleby. Powstaje w wyniku kolonizacji terenów przez drzewa i krzewy, przez sadzenie jedno- lub wielogatunkowych zadrzewień lub z reliktów naturalnej roślinności leśnej, zebranej w formie enklaw lub tworzone z roślin drzewiastych występujących w okolicy. Większość gatunków roślin spotykanych w zadrzewieniach można spotkać w lesie lub na jego obrzeżu, np. drzewa (lipy, klony, dęby, topole, jesiony, wierzby, brzozy, graby, olchy, grusze pospolite, wiśnie, świerki, sosny), jak i krzewy (tarnina, głóg, trzmielina, bez czarny i koralowy, derenie, kalina, czeremcha) oraz rośliny zielne (zawilec gajowy, kulik pospolity, jasnota plamista, przytulia czepna, chmiel zwyczajny). Fauna zadrzewień składa się z gatunków należących do różnych środowisk, np. ptaki (sowa uszata, dzięcioł zielony, sikora modra, słowik szary, kuropatwa, sroka, pokrzewka cierniówka i inne), ssaki (orzesznica, ryjówka aksamitna, łasica łaska, jeż europejski, mysz zaroślowa, zając szarak, kuna domowa) i różne gatunki owadów.

Indeks nazw
Szukaj lub wybierz według alfabetu
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Organizacje ekologiczne
Centrum Prawa Ekologicznego
Znaki ekologiczne
Znak BDIH
Znak BDIH
5/5 - (5 votes)
Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments