Kot nubijski (Felis lybica)

Wygląd

Kot nubijski to niewielki dziki kot o sylwetce zbliżonej do kota domowego, lecz nieco bardziej smukłej i wydłużonej. Długość ciała wynosi zwykle 45–80 cm, ogon dodaje kolejne 24–37 cm. Masa ciała waha się zazwyczaj w przedziale 3–8 kg, samce są nieco większe od samic. Sierść ma barwę od piaskowej, przez szarobrązową do ciemnobrązowej, często z delikatnymi pręgami i plamkami, które zapewniają kamuflaż w suchych siedliskach. Uszy są stosunkowo duże z rdzawym odcieniem na tylnej części, a ogon zakończony jest czarnym końcem z kilkoma ciemnymi pierścieniami.

Występowanie

Kot nubijski występuje szeroko w Afryce Północnej i Subsaharyjskiej, na Półwyspie Arabskim oraz w niektórych częściach Azji Zachodniej i Środkowej. Unika gęstych lasów tropikalnych. Zamieszkuje różnorodne środowiska: pustynie i półpustynie, sawanny, zarośla, tereny skaliste i trawiaste, ale także obrzeża obszarów rolniczych.

Zachowanie i tryb życia

Jest gatunkiem głównie nocnym i zmierzchowym; aktywność intensyfikuje się o zmierzchu i w nocy, co pozwala uniknąć upałów i konkurencji z większymi drapieżnikami. Kot nubijski prowadzi tryb samotny i terytorialny – samce mają większe terytoria, które mogą się łączyć z terytoriami kilku samic, lecz poszczególne osobniki unikają bezpośrednich kontaktów poza okresem godowym. Komunikują się głównie poprzez zapachy, znaczenie terenu i mniej intensywne wokalizacje.

Dieta

Jako drapieżnik mimo niewielkich rozmiarów, kot nubijski poluje głównie na małe ssaki – szczególnie gryzonie, ale także ptaki, jaszczurki, owady i inne drobne kręgowce. W zależności od dostępności ofiar jego dieta jest oportunistyczna. W naturze prawie nie pije wody, większość płynów pozyskuje z ofiar i procesów metabolicznych.

Rozmnażanie

Nie wszystkie populacje mają silnie zdefiniowany sezon rozrodczy, choć w wielu regionach rozmnażanie przypada na porę suchą lub wilgotną, kiedy dostęp do pokarmu jest większy. Po krótkim okresie godowym samica rodzi w ukryciu zazwyczaj 2–5 młodych po ok. 56–69 dniach ciąży. Nowo narodzone kocięta przez pierwsze tygodnie pozostają bezbronne, a matka uczy je polowania przez kilka miesięcy, zanim staną się niezależne.

Znaczenie i zagrożenia

Kot nubijski odgrywa ważną rolę w ekosystemach jako regulator populacji drobnych ssaków i innych małych zwierząt. Największym współczesnym zagrożeniem jest hybrydyzacja z kotami domowymi, która prowadzi do utraty genetycznej integralności gatunku. Dodatkowe zagrożenia to utrata siedlisk oraz konflikty z ludźmi na obszarach rolniczych, gdzie koty mogą polować na drobny inwentarz.

Kot nubijski  – najczęściej zadawane pytania i odpowiedzi (FAQ)

Jak duży jest kot nubijski?

Kot nubijski osiąga długość ciała od około 45 do 80 cm, ogon dodaje około 24–37 cm, a masa ciała wynosi zwykle od 3 do 8 kg.

Czy kot nubijski jest przodkiem kota domowego?

Tak – Felis lybica jest powszechnie uznawany za dzikiego przodka kota domowego (Felis catus), udomowionego w starożytnym Bliskim Wschodzie.

Gdzie można spotkać kota nubijskiego?

W Afryce – od Północnej po Subsaharyjską, na Półwyspie Arabskim oraz w niektórych częściach Azji Zachodniej. Preferuje otwarte i półotwarte siedliska, takie jak pustynie, sawanny i zarośla.

Czym się żywi kot nubijski?

Głównie drobnymi ssakami, ptakami, jaszczurkami, owadami i innymi małymi kręgowcami; zdobywa też wodę z pożywienia.