PIESEK PRERIOWY. Ssak. Zwierzę - piesek preriowy, nieświszczuk
Ekologia.pl Wiedza Atlas zwierząt Strunowce Kręgowce Ssaki Gryzonie Wiewiórkowate Cynomys Piesek preriowy
Indeks nazw
Szukaj lub wybierz według alfabetu
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Piesek preriowy (Cynomys ludovicianus)

Nazywana/y także: nieświszczuk
Piesek preriowy, Cynomys ludovicianus, Prairie dogs
Spis treści
Wymiary/Budowa

Stosunkowo duży gryzoń, dł. ciała 30-40 cm, ogona 7-11,5 cm i ciężarze 0,9-1,3 kg.

Występowanie

Trawiaste prerie wschodniej Montany, północno – zachodniej Dakoty i na południe aż po Teksas i Nowy Meksyk.

Tryb życia

Gatunek dzienny, żyjący w bardzo ciekawych rodzinnych społecznościach, liczących do kilku tysięcy osobników na powierzchni 40 ha i tworzących tzw. miasta. Każde takie miasto jest podzielone na dzielnice (każda zajmuje obszar około 10 arów), których granice wyznaczają naturalne przeszkody. Największa opisana kolonia zajmowała obszar 384 na 160 km i liczyła 400 milionów osobników! Poszczególne dzielnice składają się z kilku klanów, z których każdy jest tworzony przez dominującego samca, od 1 do 4 samic i ich młode z ostatnich dwóch lat. Wewnątrz każdego klanu obowiązuje ścisła hierarchia. Wzajemne porozumiewanie się odbywa się przede wszystkim za pomocą sygnałów dźwiękowych, przed niebezpieczeństwem zwierzęta ostrzegają się także merdaniem ogonka. Osobliwym zachowaniem jest grupowe wyskakiwanie w górę z wyprężonymi przednimi łapami. Przy spotkaniu osobniki skręcają głowy na bok i dotykają się siekaczami; w ten sposób wzajemnie się rozpoznają. Kopią nory, z wylotem na szczycie usypanego pagórka, co chroni je przed zalaniem. Są ogromną plagą okolic stepowych, ponieważ stanowią zagrożenie dla bydła, które często łamią nogi wpadając do nor gęsto pokrywających teren. Lejkowate wejście do nory ma szerokość około 15 cm, pilnują go obserwatorzy, wnikliwie przyglądając się okolicy. Często w norkach pieska preriowego żyją grzechotniki i sowy stepowe, które nie są jednak nieszkodliwymi współmieszkańcami, lecz po prostu gryzoń ten stanowi ich ulubiony pokarm. Nie przesypiają zimy, w czasie letnich upałów i w czasie niekorzystnej pogody zapadają w częściowy letarg. Nie robią zapasów, zużywają zapasy podskórnego tłuszczu.

Odżywianie

Żywią się wyłącznie pokarmem roślinnym.

Rozmnażanie i rozwój

Samica daje jeden miot w roku.

4.8/5 - (21 votes)
Subscribe
Powiadom o
1 Komentarz
Inline Feedbacks
View all comments

słodziak