Sport to zdrowie. Czyli gdzie i jak dbano o tężyznę fizyczną w Polsce sto lat temu

Piłkarska reprezentacja Polski przed meczem przeciwko Węgrom na Igrzyskach Olimpijskich (26 maja 1924, Paryż), źródło: Dziesięciolecie Polski odrodzonej. Księga pamiątkowa. 1918–1928, Kraków–Warszawa: Ilustrowany Kuryer Codzienny, 1928, s. 854 Piłkarska reprezentacja Polski przed meczem przeciwko Węgrom na Igrzyskach Olimpijskich (26 maja 1924, Paryż), źródło: Dziesięciolecie Polski odrodzonej. Księga pamiątkowa. 1918–1928, Kraków–Warszawa: Ilustrowany Kuryer Codzienny, 1928, s. 854

Odrodzenie sportu w czasach nowożytnych ściśle wiązano w początkowym okresie z szeroko pojętym kontaktem z naturą, a także ze zdrowym stylem życia. W Polsce uważano dodatkowo, że dbałość o tężyznę fizyczną narodu jest zadaniem patriotycznym, gdyż ułatwi przetrwanie czasów niewoli i przysposobi do walki o niepodległość. Aby więc zdrowy duch zagościł w zdrowym ciele, zaczęły w większych i mniejszych polskich miastach powstawać place ćwiczeń, boiska, baseny, tory wyścigów konnych i rowerowych, lodowiska, a później hale sportowe i inne obiekty, gdzie młodzi i starsi, panowie i panie, amatorzy i pierwsi wyczynowcy mogli kształtować sylwetkę, dbać o kondycję i zdobywać nowe umiejętności. Zanim przyszła pora na beton, stal i szkło, zanim pojawił się sztuczny lód, sztuczna nawierzchnia i sztuczna murawa, podstawowym budulcem były przede wszystkim ziemia i drewno. Spójrzmy zatem, jak prezentowały się polskie ośrodki sportu i rekreacji na początku minionego stulecia.



Już w pierwszych latach XX wieku nastąpił na ziemiach polskich gwałtowny rozwój organizacji i stowarzyszeń sportowych, których korzenie sięgały często jeszcze drugiej połowy wieku XIX. Wzrosła też wyraźnie liczba imprez sportowych. Potrzebne były zatem nowe areny dla spragnionych rywalizacji zawodników.

Tak więc np. 21 maja 1901 roku w warszawskich Łazienkach otwarto uroczyście tor wyścigów konnych o długości 2200 metrów. Na jego trasie znajdowały się 24 stałe przeszkody, a dodatkowym utrudnieniem dla koni i jeźdźców były rowy i skarpy. Wybór Łazienek na miejsce organizowania zawodów hippicznych nie był oczywiście przypadkowy. Członkowie Koła Sportowego w Warszawie - organizacji będącej inicjatorem powstania toru - zwrócili zwłaszcza uwagę na historyczno-sentymentalne i reprezentacyjne walory tego miejsca oraz - w wymiarze praktycznym - na znakomite ukształtowania terenu, które umożliwiało przeprowadzanie tam rozmaitych konkursów sprawnościowych, jak np. skoków, biegów terenowych i biegów myśliwskich. Na torze hippicznym w Łazienkach coroczne konkursy odbywano aż do wybuchu I wojny światowej.

"Pierwsze wyścigi konne na Polu Mokotowskim w Warszawie" January Suchodolski 1849. Muzeum Historyczne Miasta Warszawy/ Wikipedia
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy