Festiwal Filmów Przyrodniczych im. Włodzimierza Puchalskiego: Pięć dni z przyrodą i filmem
Pokazy, spotkania, zajęcia edukacyjne, nadwarciańskie wyprawy, projekcje na zamku w Inowłodzu, warsztaty dla młodych filmowców, dyskusje profesjonalistów i wystawy. Dobiegł końca szesnasty Międzynarodowy Festiwal Filmów Przyrodniczych im. Włodzimierza Puchalskiego – pięć dni z przyrodą i filmem.
– Wspaniale jest widzieć, jak festiwal się rozwija i jak ważny jest dla społeczności polskich przyrodników i filmowców – mówi Katarzyna Madaj-Kozłowska, dyrektor Festiwalu. – Ogromnie cieszy mnie, że w tym roku tak duże było zainteresowanie naszymi propozycjami dla najmłodszych, zajęciami edukacyjnymi w ZSO nr 7, w Ogrodzie Botanicznym, w Muzeum Kinematografii – podkreśla.
Dużym zainteresowaniem cieszyły się też wystawy. Jako pierwsze otwarte zostały ekspozycje: główna w Galerii 87, będąca opowieścią o rzekach grona wybitnych polskich fotografów przyrody opowiadająca o rzekach i wystawy w Łódzkim Domu Kultury, gdzie prezentowane były między innymi prace mistrza bezkrwawych łowów – Włodzimierza Puchalskiego i prace jego młodych następców z Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 7.
Najważniejszym wydarzeniem filmowej odsłony festiwalu był bez wątpienia konkurs główny. W tym roku o Grand Prix walczyło 46 filmów z 11 krajów. Międzynarodowe jury pod przewodnictwem profesora Andrzeja Bednarka przyznało główną nagrodę polskiej reżyserce Beacie Hyży-Czołpińskiej za film Miejsce w raju, który w ciekawy i miejscami wzruszający sposób opowiada o powiązaniu wzajemnych losów, osobistych przeżyć i uczuć bohaterów z otaczającą naturą. Film jest jednocześnie przypomnieniem postaci Simony Kossak i Lecha Wilczka, związanych przez całe życie z szeroko pojmowaną przyrodą.
W czasie Festiwalu rozstrzygnięto też Młodzieżowy Konkurs Filmów Przyrodniczych. Jury nagrodziło osiem filmów. I nagroda powędrowała do Weroniki Słomczewskiej za film „Oko fauny”, II nagrodę dostał film „Homo sapiens – człowiek rozumny?” zrealizowany przez Aleksandrę Wasilewską i Mariusza Radomskiego, III nagroda powędrowała do Żaby(realizacja: Maksymiliana Borowiaka i Kamila Janiaka za film „Żaby”. Nagrodę specjalną jury otrzymał: Krótki film o ekologii (realizacja: Uczniowie Szkoły Edukacji Przyjaznej Dziecku). Zostały przyznane także cztery wyróżnienia.
Festiwalowe projekcje i spotkania odbywały się m.in. w ŁDK, kinie Kinematograf, Radio Łódź Ogrodzie Botanicznym w Łodzi, ale też na zamku w Inowłodzu i Muzeum Miasta i rzeki Warty. Festiwalowe wystawy zagościły w Galerii Zarzewskiej, Galerii „Olimpijka”, Galerii 87.
Pierwszy festiwal filmów przyrodniczych w Łodzi odbył się w 1980 roku. Jego pomysłodawcą był Maciej Łukowski – filmoznawca, scenarzysta, reżyser filmów dokumentalnych i przyrodniczych, przez całe zawodowe życie związany z Wytwórnią Filmów Oświatowcy. Łódzki przegląd szybko stał się świętem polskiego filmu przyrodniczego. Pierwszą edycję przeglądu w 1980 roku wygrała Barbara Bartman-Czecz i Janusz Czecz za film “Raport w sprawie bobra”.
Od 2002 dyrektorem Festiwalu zgodnie z decyzją Rady Programowej jest Katarzyna Madaj-Kozłowska. Przełomowym momentem w historii festiwalu był rok 2003. Wtedy to przyjął on obecną nazwę i formułę. Od tego momentu festiwal ma na celu nie tylko wyróżnienie najbardziej wartościowych filmów i programów TV o tematyce przyrodniczej, ale też popularyzację krajowego i międzynarodowego dorobku filmu przyrodniczego oraz określenie możliwości wykorzystania filmu przyrodniczego w edukacji młodzieży. Festiwal współorganizuje Stowarzyszenie „Film – Przyroda – Kultura” i Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 7 im. Wł. Puchalskiego.
