Czekoladowa żaba? Na rzadkich torfowiskach Amazonii odkryto nowy gatunek płaza

Żaba zamieszkuje dorzecze rzeki Putumayo, która przepływa przez Kolumbię, Ekwdor, Peru i Brazylię. Naukowcy odkryli ją podczas ekspedycji w 2019 roku. Najbardziej charakterystyczną cechą żaby jest długi, wystający pysk, przypominający pysk tapira i apetyczny czekoladowy kolor. 

Mieszkańcy peruwiańskiej Comunidad Nativa Tres Esquinas od dawna wiedzą o małej, grzebiącej żabie z długim pyskiem. Ale do tej pory żaba ta pozostawała nieuchwytna dla biologów. Dzięki pomocy lokalnych przewodników międzynarodowy zespół badaczy był w stanie odnaleźć żabę i nadać jej oficjalną naukową nazwę i opis.

„Te żaby są naprawdę trudne do znalezienia, co prowadzi do tego, że są one niedostatecznie badane” – mówi Michelle Thompson, badaczka z Keller Science Action Center w Chicago’s Field Museum i jedna z autorek badania opisującego żabę w Evolutionary Systematics.

„Jestem dość zaskoczony, jak szybko rośnie popularność tej żaby” – powiedział Mongabay Germán Chávez, badacz z Peruwiańskiego Instytutu Herpetologii i jeden z naukowców opisujących żabę. „Nie jestem pewien, czy to z powodu profilu przypominającego tapira, czy jego czekoladowej tekstury”.

Chávez i współpracownicy znaleźli małą żabę podczas szybkiej inwentaryzacji w Peruna na torfowiskach amazońskich, bagnistym mokradle pełnym gnijących roślin.

Drobne ciało żaby dobrze nadaje się do zakopywania się w miękkim, mokrym torfie. Naukowcy podejrzewają, że podobnie jak inne zwierzęta kopiące nory, może wpływać na infiltrację gleby i wody, odgrywając ważną rolę w ekosystemie torfowiskowym.

Zakopywanie się żab, które utrudniało ich znalezienie, prawdopodobnie czyni je ważną częścią ich torfowiskowego domu. „Są częścią podziemnego ekosystemu” – mówi Thompson. „Żyją na dole, jedzą tam na dole, składają tam jajka. Przyczyniają się do obiegu składników odżywczych i zmiany struktury gleby.”

„Żaby są malutkie” – powiedziała Michelle Thompson. „Żyją pod ziemią i są bardzo szybkie”. „Nagle usłyszeliśmy, jak jeden z samców nawołuje z podziemia”. „Musiałam przyłożyć ucho bezpośrednio do ziemi, aby móc zlokalizować, skąd dokładnie ta żaba nawoływała”.

„Kiedy dokonaliśmy triangulacji dźwięku, musieliśmy uzbroić się w cierpliwość” – powiedział Thompson. „Musieliśmy wyłączyć światła, czekać nieruchomo, aż żaba odezwie się ponownie. Potem, gdy je usłyszeliśmy, szaleńczo kopaliśmy”.

„Po 15-20 minutach kopania i szukania” – powiedział Chávez, „usłyszałem krzyki Michelle [Thompson] i dla mnie mogło to oznaczać tylko, że ona i David znaleźli pierwszego osobnika”.

Na wyprawie zespół znalazł jedną młodocianą i dwie dorosłe żaby. Te okazy, wraz z zapisem i analizą DNA, wystarczyły, aby stwierdzić, że żaba jest gatunkiem nowym dla nauki. Została nazwana Synapturanus danta (danta to po hiszpańsku tapir, duży ssak z lasu deszczowego o wyjątkowym pysku). Pełny opis żaby został opublikowany w czasopiśmie Evolutionary Systematics.