RUMIAN RZYMSKI KWIAT. Zioła. Roślina - rumianek rzymski, rumianek szlachetny. Działanie, uprawa
Ekologia.pl Wiedza Atlas ziół Zioła rośliny rośliny naczyniowe rośliny nasienne okrytonasienne astrowce astrowate Asteroideae rumian Rumian rzymski kwiat
Indeks nazw
Szukaj lub wybierz według alfabetu
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Rumian rzymski kwiat (Anthemis nobilis)

Nazywana/y także: rumianek szlachetny
Rumian rzymski, kwiat, KENPEI [GFDL, CC-BY-SA-3.0 or CC BY-SA 2.5-2.0-1.0], via Wikimedia Commons
Spis treści
Występowanie

Rumian rzymski pochodzi z Europy (Portugalia i Azory, Francja, Irlandia, Anglia, Hiszpania) i Afryki (Maroko, Algieria). Jako gatunek rozprzestrzeniony występuje również w wielu innych miejscach na świecie. Jest gatunkiem uprawianym oraz dziczejącym.

Wygląd

Łodyga dorasta do 30 cm wysokości. Jest rozgałęziona i owłosiona. Liście są 2- lub 3-krotnie pierzastosieczne. Mogą być gładkie lub owłosione. Kwiaty zebrane są w koszyczki, mają barwę żółtoszarą lub białą. Najczęściej są to kwiaty języczkowate, aczkolwiek mogą być również rurkowate – kilka z nich znajduje się w części środkowej.  Owoce to niełupki.

Uprawa i zbiór

Chcąc uprawiać rumian rzymski trzeba pamiętać o tym, że roślina ta lubi półwilgotne i żyzne gleby. Ziemia musi być pozbawiona chwastów i dobrze uprawiana. Idealne stanowisko musi być nasłonecznione a także odsłonięte od wiatru.

Zbiór surowca przeprowadza się, gdy koszyczki kwiatowe kwitną. Należy je zbierać bez szypułek i następnie wysuszyć. Suszenie należy przeprowadzić w suszarni w temperaturze 35 stopni Celsjusza lub w sposób naturalny – rozkładając koszyczki cienką warstwą na sicie lub papierze. Surowiec należy przechowywać w zamkniętych pojemnikach, aby na dłużej zachował swoje właściwości.

Właściwości lecznicze

 
Koszyczki rumianu zawierają olejek eteryczny, flawonoidy, kwas kawowy, cholinę, fitoestrole i gorycze.

Rumianek działa napotnie oraz moczopędnie dzięki temu umożliwia usunięcie z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii. Właściwości przeciwzapalne i przeciwalergiczne są zdecydowanie silniejsze niż właściwości rumianku pospolitego. Antyseptyczne i łagodzące właściwości tej rośliny doskonale sprawdzają się w leczeniu podrażnień naskórka oraz stanów zapalnych oczu i wszelkich podrażnień takich jak oparzenia. Rumianek działa rozkurczowo na mięśnie gładkie, dlatego sprawdza się w leczeniu niedogodności bólowych związanych z  układem trawiennym, które dotyczą jelit czy żołądka. Właściwości spazmolityczne regulują również ruchy robaczkowe a dzięki temu pozwalają regulować wypróżnienia. Roślina polecana jest również do leczenia innych dolegliwości trawiennych, poleca się ją w przypadku niestrawności, braku apetytu, wrzodów żołądka, stanów zapalnych żołądka i jelit, wzdęć. Rumianek pobudza również wydzielanie soków żołądkowych, jelitowych oraz żółci. Ma również działające uspokajające – jest ono silniejsze niż w przypadku rumianku pospolitego. Surowiec może być stosowany w formie pomocniczej w nerwobólach – na przykład w lekkich migrenach. Polecany jest do picia kobietom w ciąży, ponieważ pozwala niwelować nieprzyjemne mdłości ciążowe. U kobiet sprawdza się także w leczeniu objawów menopauzy oraz łagodzeniu bólów menstruacyjnych.

Praktyczne zastosowanie

Napar z rumianku na przeziębienie

Składniki:

  • 1-2 łyżeczki kwiatów rumianku rzymskiego
  • Woda

Kwiaty zalać szklanką wrzącej wody i pozostawić pod przykryciem na około 5 minut. Przecedzić.

Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments