Kinkażu (Potos flavus)

Wygląd

Długość ciała kinkażu sięga 55 cm, długość ogona 57 cm, wysokość w kłębie 20 cm, a waga 3 kg. Samce są większe od samic. Głowa tego zwierzęcia jest okrągła, pysk stosunkowo krótki i szeroki, uszy krótkie i zaokrąglone, oczy oczy skierowane ku przodowi, duże i wypukłe. Miękkie, wełniste futro ma barwę brunatnożółtą na wierzchu, a jasnobrązową lub żółtawą na spodzie ciała. Na środku grzbietu widoczne są czarnobrązowe pasy. W przeciwieństwie do innych szopowatych ogon kinkażu nie jest pręgowany, jest natomiast chwytny.

Występowanie

Kinkażu zamieszkuje wilgotne lasy równikowe od południowego Meksyku po Boliwię i Brazylię. Jest gatunkiem szeroko rozprzestrzenionym i licznym w niektórych częściach swego zasięgu.

Tryb życia

Zwierzę to spędza prawie całe życie na drzewach. Jest aktywne nocą, dzień spędza w dziuplach, a niekiedy poza nimi, wyciągnięty wzdłuż gałęzi. W wędrówkach wśród koron drzew wykorzystuje swój chwytny ogon, który oplata wokół gałęzi. Ma zwyczaj smarowania gałęzi wydzieliną gruczołów zapachowych znajdujących się na brzuchu i piersi. Żyje samotnie, w parach lub w grupach złożonych z samicy z młodymi i dwóch dorosłych samców.

Odżywianie

Chociaż kinkażu zalicza się do rzędu drapieżników jego dietę stanowi głównie pokarm roślinny. Jego przysmak stanowią słodkie owoce (gł. dzikie figi, awokado i mango), z których, po zerwaniu ich zębami lub chwytnymi łapami, wyjada miąższ. Dzięki długiemu (12 cm) i wąskiemu językowi wysysa z kwiatów nektar i pyłek. Chętnie wyjada miód z gniazd dzikich pszczół. Niekiedy zjada także owady i ich larwy oraz ptasie jaja.

Rozmnażanie i rozwój

Ciąża trwa 112 -118 dni.  Młode rodzą się najczęściej na wiosnę lub wczesnym latem. Są one pokryte miękkim, srebrzystoszarym futrem. W każdym miocie jest 1, ew. 2 młode. Po ok. 10 dniach otwierają oczy, a po upływie 7 tygodni są w stanie czepiać się gałęzi ogonem. Dojrzałość płciową samice uzyskują w wieku ok.18 miesięcy, a samce między drugim, a trzecim rokiem życia. Długość życia wynosi ok.19 lat.