Suillia niesiolowskii – nowy gatunek muchówki
Dr Andrzej Józef WOŹNICA, entomolog (dipterolog), taksonom i zoogeograf z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu – jako jeden z kilku naukowców na świecie – zajmuje się badaniem bioróżnorodności muchówek błotniszkowatych (Heleomyzidae) na różnych obszarach kuli ziemskiej. Do tej pory opisał 38 gatunków muchówek z tej rodziny.
Spośród opisanych przez niego gatunków, aż 9 należy do rodzaju Suillia. Większość opisana została z bardzo dalekich obszarów – z Azji Południowo-Wschodniej (Indie) czy z Neotropiku (Ameryka Południowa). Jednym z nich jest gatunek z obszaru Indii, nazwany Suillia niesiolowskii na cześć znanego entomologa (dipterologa) prof. Stefana Niesiołowskiego, który – mimo licznych obowiązków związanych z działalnością polityczną – uczestniczy w zjazdach Sekcji Dipterologicznej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego.
Jak mówi dr Andrzej Józef Woźnica, gatunek Suillia niesiolowskii jest bardzo rzadki i znany do tej pory z czterech okazów (jednego samca i trzech samic) zebranych w latach 30. XX wieku przez ekspedycję brytyjską. Podobnie, jak wiele opisanych muchówek, jego liczebność w przyrodzie jest niezbadana, a pojawianie się postaci dorosłych uzależniony jest od specyficznych warunków mikroklimatycznych danego obszaru. Należy podkreślić, że niektóre gatunki muchówek od momentu opisania, nie były stwierdzane przez ponad 160 lat, a w przyrodzie nadal istnieją.
Muchówka Suillia niesiolowskii ma około 4 mm długości, barwę żółto-pomarańczową z charakterystycznymi plamkami na skrzydłach. Nic nie wiadomo na temat biologii tego gatunku, ale należy sądzić, że – podobnie jak inne gatunki z tego rodzaju – larwy rozwijają się w grzybni i owocnikach grzybów kapeluszowych.
Gatunki reprezentujące rodzaj Suillia (błotniszka) występują w miejscach wilgotnych, porośniętych mszakami oraz paprociami i przechodzą rozwój w grzybach, niektóre z nich ich mogą być potencjalnym zagrożeniem w uprawie grzybów jadalnych (np. pieczarek) i trufli, zaś larwy gatunków z tego rodzaju z grupy „lurida” (S. femoralis, S. lurida, S. univittata) rozwijają się w roślinach liliowatych z rodzaju Allium i są szkodnikami czosnku.
Muchówki to jeden z rzędów, których w samej Europie opisano prawie 20 tysięcy gatunków. Ich znaczenie może być zarówno pożyteczne, jak i szkodliwe. Rocznie miliony ludzi umierają z powodu malarii, żółtej febry, śpiączki i innych chorób przenoszonych przez muchówki. Z drugiej strony działalność wielu z nich (saprofagi i koprofagi) przyczynia się do utrzymywania równowagi biologicznej w przyrodzie.
Do ciekawych ale słabo poznanych muchówek należą błotniszkowate (Heleomyzidae). Do tej pory na świecie wykazano około 500 gatunków muchówek z tej rodziny. Błotniszkowate są muchówkami średniej wielkości (od 3 do 12 mm), o przewadze barwy brunatnej i szarej. Wyjątkiem są przedstawiciele rodzaju Suillia (błotniszka), które mają ciało od żółto-pomarańczowego do pomarańczowo-brązowego. Do cech charakterystycznych możemy zaliczyć między innymi posiadanie szczecin na policzkach i kolców na skrzydłach. Stadia rozwojowe poznane są w niewielkim stopniu.
