Kulik mniejszy (Numenius phaeopus)

Wstęp

Jeden z większych siewkowców, nieco większy od mewy śmieszki. W kraju gatunek ten sporadycznie przystępuje do lęgów. Spotykany pojedynczo bądź w małych stadach. W locie widoczny biały klin (choć u ssp. hudsonicus jest ciemny), zaczynający się na kuprze i sięgający do połowy grzbietu.

Wygląd

Tęczówka oczna ciemna. Biała obrączka oczna. Dobrze widoczny ciemny pasek oczny. Ciemię z jasnym środkowym pasem oraz z dosyć ciemnymi bokami. Przez ciemne ciemię oraz pasek oczny uwydatnia się jasna brew. Dziób ciemny, przy nasadzie jaśniejszy, dosyć długi, zakrzywiony w dół. Szyja długa. Ubarwienie ciała szarobrązowe. Głowa, wierzch oraz pierś z kreskowaniem i prążkowaniem. Spód jasny. Długie, szarawe nogi. Na ogonie ciemne prążkowanie. Dymorfizm płciowy niewidoczny, a wiekowy nieznaczny. Osobniki młodociane są podobne do dorosłych, różnią się kreskowaniem na spodzie oraz intensywnością ubarwienia rysunku na ciele.

Występowanie

Występuje na Islandii, wyspach morza Norweskiego, na Półwyspie Skandynawskim, wyspowo w Azjatyckiej tajdze, na Alasce oraz nad Zatoką Hudsona w Kanadzie. Kuliki mniejsze odbywają dalekie wędrówki na zimowiska. Zimują na wschodnich i zachodnich wybrzeżach Ameryki Północnej, niemal całym wybrzeżu Ameryki Południowej, Afryki i Australii, Oceanii oraz południowej Azji. Rzadziej spotykany w głębi kontynentów.

Biotop

Zamieszkuje obszary podmokłe, zwykle porośnięte niską roślinnością, bagna, rozlewiska, doliny rzeczne, wrzosowiska, torfowiska, wilgotne łąki. Zimują na piaszczystych i kamienistych wybrzeżach, w strefie pływów, na płyciznach, w zatokach i lagunach.

Lęgi

Gnieździ się w płytkim zagłębieniu w ziemi, czasem w kępach roślinności. Gniazdo wyścielone jest liśćmi. Wyprowadza jeden lęg w roku. Samica składa od 2 do 5 oliwkowych (średnio 4), brązowo plamkowanych jaj. Wysiadywanie jaj przez oboje rodziców wynosi niecały miesiąc. Młode stają się lotne po 40 dniach. Dojrzałość płciową osiąga w drugim roku życia.

Pokarm

Żywi się bezkręgowcami (owadami, skorupiakami, pajęczakami, mięczakami, pierścienicami) oraz pokarmem roślinnym (nasionami, liśćmi, owocami). Rzadziej pożywia się zwierzętami kręgowymi (rybami, gadami). Pokarm zdobywa sondując dziobem podłoże.