Dżdżownica ziemna (Lumbricus terrestris)

Nazywana/y także: dżdżownica zwykła, rosówka

Spis treści

Występowanie
Budowa
Biologia
Galeria zdjęć

Występowanie

Zasięg występowania dżdżownicy ziemnej obejmuje prawdopodobnie niemal całą Eurazję. Na obszarze całej Europy jest pospolita. Przypadkowo lub celowo została sprowadzona do innych miejsc na świecie. Jej rozprzestrzenianiu sprzyja wykorzystanie tego gatunku jako przynęty na ryby w wędkarstwie oraz transport gleby i produktów roślinnych na duże odległości. Jest istotnym gatunkiem inwazyjnym między innymi w Stanach Zjednoczonych. Na obszarach pierwotnego występowania może być jednak zagrożona. W zachodniej Europie miejscami liczebność jej populacji drastycznie maleje z powodu zawleczenia tam drapieżnych płazińców z Nowej Zelandii i Australii, które bardzo skutecznie polują na dżdżownice.

Budowa

Dżdżownica ziemna występuje wyraźna metameria homonomiczna. Głowa jest słabo wyodrębniona. Brak przydatków gębowych. Ciało jest wydłużone, obłe, podzielone jest na segmenty. Zbudowane jest z 110-160 metamerów. Grzbietowa strona czerwonobrązowa, spód żółtawy. Na ciele znajduje się siodełko (które pokrywa 32-37 segment), jest to gruczołowate nabrzmienie nabłonka.

Biologia

Dżdżownica ziemna zamieszkuje prawie wszystkie typy gleb, prócz obszarów wybitnie piaszczystych, skał i torfowisk. Jest odporna na różnorodne warunku fizykochemiczne gleby, np. znosi pH od 3,5 do 8. Zimuje głęboko zakopana w ziemi. Mimo odgrywanej przez nią olbrzymiej roli w obiegu materii, rozluźnianiu i napowietrzaniu gleby, to w mniejszej liczebności występuje na polach uprawnych, gdzie silnym czynnikiem redukującym jej liczebność jest brak ściółki, uszkodzenia mechaniczne i stosowanie środków ochrony roślin. Prowadzi nocny tryb życia. Może występować w dużym zagęszczeniu, nawet do 700 osobników na jednym metrze sześciennym. Do rozrodu przystępuje kilka razy w roku. Posiada obojnaczy układ rozrodczy. Zapłodnienie jest krzyżowe. Rozwój jest prosty. Jaja rozwijają się w mufkach. Wydzielina siodełka tworzy osłonkę dla jaj. Zapłodnienie jaj następuje podczas ich złożenia. Wyklucie odbywa się po upływie 1-5 miesięcy. Dojrzałość płciową uzyskuje po 6-18 miesiącach życia. W niewoli żyje do 10 lat. Żywi się materią organiczną, którą pochłania wraz z glebą.

Systematyka