Czy Triceratops i Torosaurus to ten sam gatunek?
Jeden z najbardziej znanych dinozaurów kredowych, Triceratops, prawdopodobnie był jedynie młodym dinozaurem rodzaju Torosaurus. Tym samym gatunek ten nie ma racji bytu – twierdzą dwaj paleontologowie z Montana State University – poinformował portal Montana State University (MSU).
Triceratops, “trójrogi” dinozaur okresu kredowego z potężnym kostnym kołnierzem i trzema rogowymi wypustkami na wielkiej czaszce, odkryty po raz pierwszy w końcu XIX wieku, stał się symbolem okresu w historii Ziemi nazywanego Erą Dinozaurów. Tymczasem badania amerykańskich paleontologów, Johna Scannelli (doktoranta MSU) i Jacka Hornera (profesora MSU i szefa muzeum paleontologicznego tej placówki) negują istnienie tego gatunku.
Ich szczególną uwagę zwróciły podobieństwa szkieletów Torosaurusa i Triceratopsa. Oba gatunki mają podobne czaszki. Torosaurus posiada jednak większy niż Triceratops kołnierz czaszkowy z dwoma otworami.
Po badaniach dostępnych czaszek obydwu gatunków i prześledzeniu ich możliwej ontogenezy Scanella i Horner postawili tezę, że gatunek znany jako Triceratops był w rzeczywistości młodym osobnikiem Torosaurusa. Hipoteza ta wraz z dowodami została opublikowana w sierpniowym numerze Journal of Vertebrate Paleontology.
Badacze z Montana State University zauważają, że młode dinozaury wcale nie musiały być podobne do starszych tego samego gatunku a zróżnicowanie gatunkowe w obrębie dinozaurów nie było wcale aż tak wielkie, jak obecnie się przyjmuje. Na dowód przytaczają badania dotyczące rozwoju osobniczego takich gatunków jak pachycephalosaurs czy tyrannosaurs żyjących 65 mln lat temu w okresie kredowym w Ameryce Północnej. Innym dowodem jest także absolutny brak skamieniałości młodych osobników gatunku Torosaurus. Znajdowane zaś czaszki Triceratopsów są różnych rozmiarów i w różnych stadiach rozwoju – od małych, wielkości piłki, do dużych. Na stanowisku Hell Creek Formation stanowią one aż 40 proc. skamieniałości dużych dinozaurów. Czaszki Torosaurusów są wielkie i bardzo rzadko spotykane.
Scanella i Horner przebadali 50 próbek czaszek i kośćca Triceratopsów pochodzących z różnych stanowisk. Badacze dokonywali pomiarów czaszek i kości, badali zależności pomiędzy zmianami powierzchni, mikrostruktury i wielkości samego kołnierza. Jak wynikało z mikroskopowych badań wycinków i szlifów kości, u Torosaurusa były one potężniejsze i mocniejsze niż u największych nawet Triceratopsów, co ułatwia przyjęcie hipotezy, iż te drugie były osobnikami młodszymi. Horner i Scanella uważają, że pod koniec ery mezozoicznej, przed samym wielkim wymieraniem dinozaurów, zróżnicowanie gatunkowe bardzo się zmniejszyło, co stanowiłoby potwierdzenie teorii, że wyginięcie dinozaurów nie zostało spowodowane tylko przyczyną nagłą – np. meteorem – ale także szybkimi zmianami klimatycznymi, być może podobnymi do dzisiejszych.
