Krasnoborowik żonkilowy (Sutorius junquilleus)
Wstęp
Sezon
Występowanie
Głównie pojawia się w lasach liściastych. Borowik żonkilowy współżyje z korzeniami i nasionami dębów i buków. Tym samym tworzy relację mutualistyczną, która jest korzystna zarówno dla jego owocników, jak i samych drzew. Miłośnicy grzybów zaobserwowali także, że lubią towarzystwo jodeł. Bardzo często występują na siedliskach typowych dla prawdziwka ceglastoporego. W całej Europie, w tym Polsce bardzo rzadki, wymierający grzyb. Najczęściej spotykany jest na terenie Puszczy Niepołomickiej. Jednak i to siedlisko jest coraz uboższe w jego owocniki. Sutorius junquilleus zanika także m.in. w Słowacji, Czechach, Austrii, Niemczech, Holandii i UK.
Charakterystyka
Według smakoszy grzybów Sutorius junquilleus ma łagodny smak, lecz jak wiadomo, nie powinno się go spożywać ze względu na jego rzadkie występowanie. Jego cechą charakterystyczna jest brak pierścienia na cylindrycznym trzonie, gładki brzeg kapelusza i żółty hymenofor.
Wygląd
Warto wiedzieć, że trzon tego grzyba jest centralnie zlokalizowany, pozbawiony siateczki, jaskrawo żółty o charakterystycznym odcieniu żonkili (stąd nazwa), upstrzony czerwonawymi i brązowo-żółtymi cętkami, zazwyczaj odwrotnie maczugowaty bądź cylindryczny. Naciśnięty szybko sinieje. Natomiast pierścienia i pochwy brak.
Właściwości
Zastosowanie
Brak zastosowania borowika odmiany żonkilowej.
Krasnoborowik żonkilowy – pytania i odpowiedzi
Z jakimi odmianami grzybów można pomylić krasnoborowika żonkilowego?
Jest to dość specyficzny gatunek, który ze względu na swój wygląd przypomina krasnoborowika ceglastoporego, wiosenną wersję szatana, gorzkoborowika korzeniastego, sinoborowikia klinowotrzonowego oraz prawdziwka cytrynowego i szumaskiego.
Gdzie rośnie krasnoborowik żonkilowy?
Owocniki tego grzyba mikoryzują z kilkoma odmianami drzew. Dlatego najliczniej pojawiają się w pobliżu buków i dębów. Jednak warto pamiętać, że jest to gatunek wymierający i na terenie Polski oraz niektórych państw europejskich znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów.
Czy krasnoborowika żonkilowego można jeść?
Ta odmiana grzyba należy do niejadalnego gatunku, ponieważ bez właściwej obróbki termicznej powoduje on nieprzyjemne zaburzenia układu pokarmowego.
- Chai H., Liang Z., Xue R., Jiang S., Luo S., Wang Y., Zeng, N. 2019.; "New and noteworthy boletes from subtropical and tropical China."; MycoKeys 46: 55.;
- Engel F., Gröger F. 1989.; "Pilzwanderungen. Eine Pilzkunde für jedermann."; A. Ziemsen Verlag, Wittenberg.;
- Fluck M. 1996.; "Jaki to grzyb? Oznaczanie, zbiór, użytkowanie."; Oficyna Wyd. „Delta W-Z”, Warszawa – Mladijska Knjiga, Lubljana, Słowenia.;
- Gerhardt E. 2006.; "Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik. Ponad 1000 opisanych gatunków."; Wyd. Klub dla Ciebie, Warszawa.;
- Gumińska B., Wojewoda W. 1988.; "Grzyby i ich oznaczanie."; PWRiL, Warszawa.;
- Mikšik M. 2012.; "Rare and protected species of boletes of the Czech Republic."; Field Mycology 13 (1): 8–16.;
- Škubla P. 2007.; "Wielki atlas grzybów."; Dom wydawniczy Elipsa, Poznań.;
- Snowarski M. 2010.; "Grzyby. Seria: Spotkania z przyrodą."; Wyd. MULTICO Oficyna Wydawnicza, Warszawa.;
- Vadthanarat S., Lumyong S., Raspé O. 2019.; "Cacaoporus, a new Boletaceae genus, with two new species from Thailand."; MycoKeys, 54, 1.;
- Wojewoda W. 2003.; "Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski."; Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, Kraków.;
- Wojewoda, W., Ławrynowicz, M., 2006.; "Czerwona lista grzybów wielkoowocnikowych w Polsce."; Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, Kraków.;
- Wu G., Li Y., Zhu X., Zhao K., Han L., Cui Y., Yang Z. 2016.; "One hundred noteworthy Boletes from China."; Fungal Diversity 81(1): 25-188.;
- Wu G., Feng B., Xu J., Zhu X-T., Li Y., Zeng N., Hosen I., Yang Z. 2014.; "Molecular phylogenetic analyses redefine seven major clades and reveal 22 new generic lineages in the fungal family Boletaceae."; Fungal Diversity 69 (1): 93–115.;
