Przyroda
Wszystkie zwierzaki, które są małe, mają przyjemne w dotyku futerko, szybko biegają, a za nimi ciągnie się długi ogon bywają nazywane myszami. Zapomniałem jeszcze o charakterystycznych uszach, oczach w kształcie główki od szpilki oraz długich, ostrych zębach. Mysz jak się patrzy. Czasami większa, czasami mniejsza, czasami bardziej szara, czasami brązowa, z pręgą wzdłuż kręgosłupa lub bez niej, ale prawie zawsze z białym brzuchem. Dla przyrodnika różnice diametralne, które mówią wiele o tym z kim tak naprawdę mamy do czynienia. W ten „gryzoniowy” worek została wrzucona także nornica ruda…
W Europie występuje prawie wszędzie, aż do północnego koła podbiegunowego, czyli za wyjątkiem najbardziej wysuniętych na północ części Skandynawii. W Azji zajmuje większość wschodniej części Rosji oraz północny Kazachstan, w Afryce zasiedla jedynie obszar na południe od Sahary i na Wyspach Kanaryjskich. Z wykopalisk wynika, że zięba zasiedlała obecne tereny już od kilkudziesięciu tysięcy lat. Miłośnicy tego ptaka introdukowali go na Nową Zelandię (w 1862 r.) oraz na południe RPA (w 1898 r.; zięba jest tam dość liczna, ale tylko na Półwyspie Przylądkowym).
Walerian Kurowski – myśliwy, poseł na Sejm Wielki pisał o kunach w XIX wieku tak: „Mamy w Polsce dwa gatunki kun, to jest drzewne i kamienne”. Kamienne, czyli kamionki, tzn. dzisiejsze kuny domowe, natomiast drzewne zapewne autorowi chodziło o kunę leśną, inaczej nazywaną tumakiem. Ta mieszkanka lasów, podobnie jak jej miejska kuzynka należy do zwierząt o nocnym trybie czuwania i lubi płatać różne figle.
![By Gary (A lot of them) [CC BY 2.0], via Wikimedia Commons](https://www.ekologia.pl/wp-content/uploads/2023/03/ngorongoro-crater-tanzania-africa_1550x614-1024x406.jpg)
