Ta gigantyczna „żyjąca skamielina” może przetrwać nawet 100 lat na dnie oceanu

Badania wykazały, że latimeria – gigantyczna, tajemnicza ryba, która przetrwała od czasów dinozaurów – może żyć nawet 100 lat. Te wolno poruszające się ryby, które osiągają rozmiary człowieka i nazywane są „żywą skamieliną”, niestety są na skraju wyginięcia.

Jak długo żyją latimerie? Początkowo uważano, że żyją około 20 lat – teraz wiadomo, że mogą przeżyć nawet stulecie! To uczyniłoby drapieżne ryby Latimeria chalumnae jednymi z najdłużej żyjących w oceanach, zaraz obok rekinów głębinowych.

To pasuje do tego, co wiemy również o tych stworzeniach: że mają powolny metabolizm i niską płodność (naturalnie nie produkują zbyt szybko dużej ilości potomstwa). Co wydaje się pasować do zwierząt morskich żyjących w najgłębszych częściach oceanu. Według badań francuskich naukowców samice osiągają dojrzałość płciową dopiero po pięćdziesiątce, podczas gdy samce osiągają dojrzałość płciową w wieku od 40 do 69 lat. Co ciekawe, naukowcy uważają, że ciąża u tych ryb może trwać około pięciu lat.
 
„Naszym najważniejszym odkryciem jest pięciokrotne niedoszacowanie wieku latimeri” – mówi biolog morski Kélig Mahé z Instytutu IFREMER we Francji.

Francuscy badacze badali ślady na łuskach okazów muzealnych – które podobnie jak słoje u drzew, mówią o wieku ryby. I okazało się, że najstarszy okaz miał 84 lata.

Te odkrycia również pokazują, jak zagrożony jest wyginięcie gatunku. Zwierzęta, które rosną i rozmnażają się w wolniejszym tempie, są zawsze bardziej podatne na wyginięcie.  

„Wiadomo, że gatunki długowieczne, charakteryzujące się powolną historią życia i stosunkowo niską płodnością, są niezwykle podatne na zaburzenia środowiska ze względu na bardzo niski wskaźnik zastępowalności” ‒ mówi Mahé. „Nasze wyniki sugerują zatem, że może być nawet bardziej zagrożony niż oczekiwano ze względu na jego szczególną historię życia. W związku z tym te nowe informacje na temat biologii i historii życia latimeri mają zasadnicze znaczenie dla ochrony i zarządzania tym gatunkiem”. Badania zostały opublikowane w Current Biology.