Biegacz złocisty (Carabus auratus)

Biegacz złocisty, fot. shutterstock
Biegacz złocisty jest bardzo efektownym, zwracającym uwagę swoim ubarwieniem chrząszczem. Podobnie jak wiele innych biegaczy, jest uważany za sprzymierzeńca rolników i leśników - żywi się wieloma różnymi bezkręgowcami, w tym szkodnikami pól uprawnych, takimi jak stonka ziemniaczana. Biegacz złocisty bardzo cierpi jednak na intensyfikacji rolnictwa i szybko znika z nowoczesnego krajobrazu rolniczego poddanego chemizacji i intensywnemu nawożeniu. Z badań przeprowadzonych w Szwajcarii wynika, że ze wszystkich gatunków biegaczy to biegacz złocisty najbardziej korzysta z konwersji pól na uprawy ekologiczne. Najlepiej radzi sobie na polach ugorowanych - ze względu na długi okres rozwoju larwalnego, larwy biegacza złocistego nie są tam zagrożone przez żadne zabiegi agrotechniczne.
  1. Wygląd
  2. Występowanie
  3. Pokarm
  4. Rozród
  5. Systematyka
  6. Galeria zdjęć

Wygląd

Biegacz złocisty jest średniej wielkości chrząszczem - osiąga długość 2-3 cm. Jak u większości dużych biegaczy, jego skrzydła są uwstecznione, w związku z czym owad ten nie jest w stanie latać. Na charakterystyczny wygląd biegacza złocistego składają się duże, zielonozłote pokrywy z wyraźnymi żeberkami, duże i szerokie przedplecze oraz jaskrawopomarańczowe odnóża i podstawa czułków. Łatwo pomylić go z biegaczem zielonozłotym (C. auronitens), od którego jest nieco większy i ma wycięte tylne krawędzie pokryw.
Czy wiesz, że...Na początku XX w. biegacze złociste zostały introdukowane w Stanach Zjednoczonych w celu walki z inwazyjnymi ćmami - brudnicą nieparką i kuprówką rudnicą. Od tego czasu gatunek ten stworzył lokalnie stabilne populacje, zarówno w Stanach, jak i w Kanadzie, gdzie odkryto pierwsze stanowiska w 2013 roku.

Występowanie

Biegacz złocisty jest gatunkiem europejskim, z zasięgiem ograniczonym do Europy Środkowej i Zachodniej - zachodnią granicę zasięgu stanowią Pireneje, natomiast wschodnia przebiega przez Polskę. W związku z ocieplaniem klimatu obserwuje się osobniki biegacza złocistego coraz dalej na wschodzie. Gatunek ten został introdukowany w Ameryce Północnej - obecnie populacje biegacza złocistego występują w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Jeśli chodzi o siedliska, preferuje miejsca nasłonecznione, pola, łąki, zadrzewienia śródpolne czy skraje lasów.

Pokarm

Biegacz złocisty jest gatunkiem drapieżnym, polującym z łatwością nawet na ofiary przekraczające jego rozmiary, takie jak ślimaki, duże gąsienice czy dżdżownice. Chętnie żywi się również innymi bezkręgowcami, na przykład skorkami, wijami czy innymi gatunkami chrząszczy (w tym stonką ziemniaczaną). Okazjonalnie zjada również padlinę, grzyby czy fragmenty roślin.

Rozród

Dorosłe biegacze złociste zimują w glebie i pojawiają się na powierzchni w okolicach kwietnia. Po kopulacji zapłodniona samica składa w ziemi do 50 jaj, których już po 3-10 dniach wylęgają się larwy. Drapieżne larwy rozwijają się wiosną i latem, by przepoczwarczyć się późnym latem, po 3 linieniach. Nowe pokolenie dorosłych osobników biegacza złocistego pojawia się jesienią, natomiast osobniki te nie są szczególnie aktywne, zwykle pozostają ukryte między kamieniami, przygotowując się do pierwszego zimowania.
Biegacz złocisty, fot. shutterstock Biegacz złocisty, fot. shutterstock

Galeria zdjęć

Biegacz złocisty, fot. shutterstockBiegacz złocisty, fot. shutterstock
Biegacz złocisty, fot. shutterstock

Systematyka

Domena:Eukarionty
Królestwo:Zwierzęta
Gromada:Owady
Rodzina:Biegaczowate
Rodzaj:Carabus
Indeks nazw polskich - gromada Owady
A B C D E F G H I J K L Ł M N O Q P R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź
Pasaż zakupowy