Wąż byczy (Pituophis catenifer)

Fot. Michał Kaczorowski
Duży wąż o silnej budowie ciała i stosunkowi krótkiej głowie. Wyodrębnia się kilka podgatunków o różnym zasięgu występowania  oraz odmiennym ubarwieniu. Przeważnie jest żółtoszary z licznymi czerwonobrązowymi plamami na całym ciele. Plamy te niekiedy łączą się, a na ogonie tworzą ciemne pierścienie, silnie kontrastujące z jego żółto-pomarańczową barwą. Spotykane są także osobniki albinotyczne (jasne ubarwienie i czerwone oczy) oraz melanistyczne (czarne). Hodowcy tego gatunku na drodze selekcji i spontanicznych mutacji uzyskali szereg odmian barwnych różniących się zarówno kolorem jak i wzorem.
  1. Występowanie
  2. Środowisko i tryb życia
  3. Rozmnażanie
  4. Pokarm
  5. Systematyka
  6. Galeria zdjęć

Występowanie

Spotykany od południowej Kanady poprzez Stany Zjednoczone aż do północnego Meksyku. 
Czy wiesz, że...
  • Ze względu na mocną budowę ciała, wielkość oraz ubarwienie (ciemniejsze pasy i plamy na jasnym tle) bywa prześladowany przez miejscową ludność, która myli go z grzechotnikami.
  • Wrażenie to wzmaga nie tylko agresywna S-owata postawa w ale także  buczące dźwięki jaki wydaje podrażniony wąż byczy, co może trochę przypominać szelest grzechotki. Podniecone osobniki mogą także uderzać ogonem w podłoże, powodując donośny szelest. 

Środowisko i tryb życia

Zamieszkuje zróżnicowane środowiska, w zależności od terenu występowania i populacji. Najczęściej spotykany w suchych lasach iglastych (najczęściej na drzewach), ale nie stroni też od plantacji i upraw. Obfitość gryzoni może go zwabiać w pobliże siedzib ludzkich, gdzie jako kryjówka może mu służyć zdziczały ogród czy też rzadziej odwiedzana szopa. W górach występuje do 2750 m. n.p.m., był spotykany także na prerii. Aktywny w ciągu dnia, chociaż w okresach dużych upałów jest aktywny głównie rano i wieczorem. Niekiedy w okresach gorszej pogody wykorzystuje nory gryzoni, lub te wykopane przez siebie, w czym pomaga mu mocna budowa pyska.   

Rozmnażanie

Dojrzała samica składa przeważnie kilkanaście jaj (od 4 do 25) zazwyczaj w norach lub do wypróchniałych pni, pod sterty korzeni. Młode lęgną się po upływie 2-3 miesięcy. Przy sprzyjających warunkach  klimatycznych i zasobności pokarmu jaja mogą być składane nawet do trzech razy w ciągu roku.

Pokarm

Najczęściej poluje na różne gryzonie, jednakże  nie gardzi też żabami, jaszczurkami, mniejszymi wężami a nawet ptakami (głównie pisklęta). Młode polują przeważnie na niewielkie jaszczurki oraz oseski gryzoni. Ofiary dusi w splotach ciała a następnie połyka.
Wąż byczy, Pituophis catenifer, Pacific gopher snake Fot. Michał Kaczorowski

Galeria zdjęć

Wąż byczy, Pituophis catenifer, Pacific gopher snake

Systematyka

Domena:Eukarionty
Królestwo:Zwierzęta
Podtyp:Kręgowce
Gromada:Gady
Rodzina:Połozowate
Rodzaj:Pituophis
Gatunek:Wąż byczy
Indeks nazw polskich - gromada Gady
A B C D E F G H I J K L Ł M N O Q P R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź
Pasaż zakupowy