Olej monoi – właściwości i działanie. Jak stosować olej monoi?

W języku tahitańskim „monoi” oznacza „pachnący olej”. Mieszkańcy Tahiti od tysięcy lat zajmują się produkcją takiego właśnie oleju – pachnącego, aromaterapeutycznego, kojącego zmysły. Ale zapach to na pewno nie jedyna właściwość oleju monoi, z którą warto się zapoznać. Rewelacyjne właściwości pielęgnacyjne i lecznicze powinny nas skłonić do częstego sięgania po ten naturalny surowiec z Polinezji Francuskiej.



fot. dreamstimeOlej przygotowywany jest z kwiatów bądź pąków gardenii tahitańskiej (Gardenia taitensis) fot. dreamstime
  1. Olej monoi - pochodzenie i tradycja
  2. Kokos i gardenia z Tahiti – połączenie idealne
  3. Kokosowe kwasy tłuszczowe
  4. Gardenia tahitańska – serce oleju monoi
  5. Olej monoi – dla skóry wrażliwej, suchej i dojrzałej

Olej monoi - pochodzenie i tradycja

Olej monoi powstaje w wyjątkowym miejscu na mapie świata. Jest nim Tahiti, największa spośród wysp Polinezji Francuskiej. Ma ona swój narodowy kwiat – bosko pachnącą gardenię tahitańską, która niejednokrotnie zdobi ciemne, lśniące włosy pięknych Tahitanek i ich kwiatowe naszyjniki. Przy piaszczystych plażach Tahiti rosną także palmy kokosowe, kolejny gatunek wyniesiony tam do rangi symbolu. I to właśnie występowanie na jednym obszarze tych dwóch roślinkrzewu gardenii i drzewa palmy kokosowej – zaowocowało przed wiekami powstaniem niezwykłego surowca, jakim jest olej monoi.

Olej monoi to jedna z chlub Tahiti i kosmetyk tradycyjnie wykorzystywany w rytuałach pielęgnacyjnych, a także religijnych. Towarzyszy Tahitańczykom przez całe życie, od momentu, w którym matka wciera po raz pierwszy dobroczynny olej w skórę niemowlaka. Olej monoi bardzo dobrze sprawdza się w klimacie wyspy Polinezji jako kosmetyk chroniący przed silnym słońcem i wysuszającym wiatrem. Jest stosowany również w celach leczniczych, przy poparzeniach słonecznych i stanach zapalnych skóry.

Kokos i gardenia z Tahiti – połączenie idealne

Aby uzyskać olej monoi, mieszkańcy Tahiti wstają wczesnym rankiem i zbierają delikatne kwiaty gardenii, zanim ich płatki zdążą się w pełni otworzyć. Następnie zanurzają je w przygotowanym wcześniej, tłoczonym na zimno oleju kokosowym. Kwiaty macerują się w nim przez około 15 dni i oddają mu w tym czasie swój aromat, olejki eteryczne i cenne substancje bioaktywne. W efekcie powstaje surowiec, który posiada wszystkie właściwości pielęgnacyjne oleju kokosowego, wzbogacony o wyjątkowy zapach i działanie łagodzące ekstraktu z gardenii.

Kokosowe kwasy tłuszczowe

Olej kokosowy wytwarza się z kopry, czyli wysuszonego, białego miąższu orzecha kokosowego. Z niej też produkowane są wiórki i mleczko. Olej kokosowy jest bardzo odżywczy. Zawiera witaminy (między innymi z witaminy grupy B i witaminę C) oraz sole mineralne (magnez, wapń, żelazo), które wnikają do naskórka i poprawiają jego kondycję.
Olejek monoi wytwarzany jest na Tahiti, fot. shutterstock
Jednak najistotniejsze właściwości oleju kokosowego wynikają z zawartości obecnych w nim kwasów tłuszczowych. Są to w przeważającej mierze kwasy nasycone, głównie laurynowy oraz kaprynowy, wykazujące właściwości antybakteryjne i przeciwzapalne. Olej kokosowy w temperaturze pokojowej ma zbitą, kremową konsystencję i biały kolor. Rozgrzany w dłoniach, w kontakcie ze skórą, topi się i bardzo dobrze rozprowadza na ciele. Bywa używany do mycia zębów lub jako ekologiczny odpowiednik antyperspirantu, ze względu na delikatne działanie odkażające i przeciwbakteryjne. Można stosować go jako krem do depilacji.

Warto zapamiętać!

Na rynku kosmetycznym można zakupić rozmaite produkty określane mianem „olejek monoi”, jednak wiele z nich nie posiada właściwości omawianego tu oryginalnego produktu. Powstają nie z oleju kokosowego, ale na bazie olejów mineralnych i są wzbogacane jedynie aromatem gardenii. Prawdziwy olej monoi rozpoznamy po tym, że w temperaturze pokojowej zachowuje stałą postać białej masy. Dopiero w wyższej temperaturze, np. w kontakcie ze słońcem lub skórą przybiera formę płynną i zmienia kolor na jasnożółty. Pamiętajmy, aby przed zakupem przyjrzeć się dokładnie produktowi i przeczytać jego skład!



Gardenia tahitańska – serce oleju monoi

Gardenia z Tahiti jest krzewem o lśniących, dużych, ciemnozielonych liściach i białych kwiatach w kształcie rozgwiazdy. Mieszkańcy Polinezji zwą je „tiare”. Kwiaty roztaczają wokół siebie bardzo przyjemną, intensywną woń. Olej monoi nasiąka nią podczas maceracji, dzięki czemu może pełnić funkcję naturalnych perfum. Zapach nie trzyma się jednak na skórze tak długo, jakbyśmy chcieli, dlatego czasem nie sposób opanować się przed ciągłym sięganiem do buteleczki z olejem. Produkt stanowi świetną bazę do masażu. Nie tylko łatwo rozprowadza się na skórze, ale też doskonale nawilża, nie pozostawia tłustej warstwy i daje prawdziwe ukojenie zmysłom. Gardenia wzmacnia ponadto antybakteryjne i lecznicze właściwości oleju kokosowego. Zawiera między innymi salicylan metylu, substancję łagodzącą podrażnienia i stany zapalne. Kwiaty gardenii muszą być umieszczone w oleju kokosowym do 24 godzin po zerwaniu, inaczej nie zostaną zachowane standardy jakości, obowiązujące przy produkcji oleju monoi.
Olej monoi łagodzi stany zapalne, działa antyseptycznie, pomaga rozprawić się z trądzikiem i wypryskami, fot. shutterstock

Olej monoi – dla skóry wrażliwej, suchej i dojrzałej

Skóra po potraktowaniu jej olejem monoi staje się aksamitna w dotyku, wygładzona, a co najważniejsze – bardzo intensywnie nawilżona. Nawilżenie naskórka utrzymuje się niesamowicie długo i umożliwia nam uporanie się z nadmiernym przesuszeniem. Przeciwdziała to szybkiemu pogłębianiu się zmarszczek, rogowaceniu naskórka i zwiotczaniu skóry.
Olej monoi łagodzi stany zapalne, działa antyseptycznie, pomaga rozprawić się z trądzikiem i wypryskami. Uspokaja podrażnioną i zaczerwienioną skórę. Chroni także przed poparzeniami i przynosi ulgę wtedy, kiedy już przesadziliśmy ze słońcem. W niesprzyjających warunkach klimatycznych – gdy jest sucho, wietrznie lub chłodno, olej monoi pełni funkcję ochronnego płaszcza, wzmacniając naturalne bariery naskórka. Stosowany na włosy, przyspieszy ich regenerację, doda blasku i lekkości. Pomoże w szczególności włosom suchym, zniszczonym, osłabionym zabiegami oraz matowym.



Olej monoi w pielęgnacji twarzy

Olej monoi nadaje się także do pielęgnacji cery, zwłaszcza suchej i wrażliwej. Po nałożeniu go na twarz poczujemy, że szybko się wchłania i nie zostawia na powierzchni naskórka tłustej, drażniącej warstwy. Jego działanie nawilżające docenią posiadaczki skóry dojrzałej i zmęczonej.

Podwójny efekt nawilżenia uzyskamy, łącząc olej monoi z żelem hialuronowym. Wystarczy po kropli obu produktów wymieszać w dłoni i wetrzeć w skórę twarzy. Jeśli mamy tłustą cerę, zmniejszmy ilość oleju monoi na rzecz żelu. Dzięki temu zapobiegniemy nadmiernemu przetłuszczeniu skóry.

Elżbieta Gwóźdź

Bibliografia

  1. Angélina Claude-Lafontaine i in.; “Volatile Constituents of the Flower Concrete of Gardenia taitensis DC”; data dostępu: 2019-06-24
  2. Circulating Oils Library; “Plants – Tahitian Gardenia Flower (Gardenia tahitenesis)”; data dostępu: 2019-06-24
  3. Pacific Sud Ingredients; “Monoi de Tahiti A.O. 1000 Flowers”; data dostępu: 2019-06-24
  4. Campo Research PTD Ltd.; “South Pacific True Monoi Oil”; data dostępu: 2019-06-24
  5. Dan Ketchum; “Monoi Oil Benefits”; data dostępu: 2019-06-24
  6. edited by Lisa H. Lyda; “The Ultimate Essential Oils Collection. A Compendium of Essential Oils Knowledge”; Published by Gamma Mouse, 2014.;
Ocena (5.0) Oceń:
Pasaż zakupowy