Pieczarka krwawiąca (Agaricus langei)

Nazywany/a też: pieczarka krwawa

Pieczarka krwawiąca. Irene Andersson (irenea) [CC BY-SA 3.0], Wikimedia Commons
Pieczarka krwawiąc jest grzybem jadalnym. Występuje jednak dość rzadko i jest trudna do znalezienia. Jej charakterystyczną cechą jest czerwieniejący po przekrojeniu miąższ. Oprócz niej wyróżnia się jeszcze 20 innych odmian pieczarek czerwieniejących (wszystkie jadalne).

  1. Sezon
  2. Występowanie
  3. Wygląd
  4. Właściwości
  5. Zastosowanie
  6. Galeria zdjęć

Sezon

Pieczarka krwawiąca pojawia się w lasach na początku sierpnia. Zbierać ją można do końca października.

Czy wiesz, że...
  • Łacińska nazwa gatunkowa pieczarki krwawiącej – langei – została nadana dla uczczenia pamięci duńskiego biologa Jakoba Emanuela Langego, który jako pierwszy opisał tego grzyba.
  • Polską nazwę pieczarka krwawiąca podał w 2003 roku biolog Władysław Wojewoda.

Występowanie

Pieczarka krwawiąca występuje głównie w lasach iglastych. Czasami można ją znaleźć również w lasach liściastych, ale są to sytuacje bardzo rzadkie. Najczęściej można ją spotkać rosnącą w rejonach górskich. Preferuje gleby bogate w wapń. Rośnie pojedynczo lub w małych grupach po kilka sztuk. Jest gatunkiem występującym rzadko.

Wygląd

Owocnik pieczarki krwawiącej osiąga średnicę od 5 do 15 cm. U młodych osobników przybiera kształt półkulisty, z czasem staje się kulisty, a następnie rozpostarty. U najstarszych okazów na środku owocnika widoczny jest wyraźny garbek. Zazwyczaj ma brązowy kolor. Ma gładką powierzchnię pokryta gęstymi, włóknistymi łuskami o rdzawobrązowej barwie.

Blaszki pieczarki krwawiącej są wąskie. Na końcach są wolne i nie przyrastają do trzonu. U młodych osobników mają różową barwę, z czasem brązowieją i aż w końcu przybierają kolor brązowoczarny. Na ostrzach przez cały czas pozostają białe.

Trzon pieczarki krwawiącej może osiągnąć wysokość do 12 cm. Ma walcowaty kształt, u dołu jest nieco rozszerzony. Otoczony jest dużym, odstającym pierścieniem, który z wierzchu jest gładki i biały, a od spodu brązowy i pokryty łuskami. Trzon nad pierścieniem jest gładki, poniżej pierścienia pokrywają go drobne kosmki. U młodych osobników ma białą barwę, z czasem staje się siwy. Uszkodzony czerwieniej. Trzon pieczarki krwawiącej w środku jest pusty.

Miąższ pieczarki krwawiącej jest zwarty i jędrny. Ma biały kolor, który po uszkodzeniu natychmiast zmienia się na krwistoczerwony. Ma słaby, niewyraźny zapach i przyjemnie kwaskowaty smak.

Pieczarka krwawiąca podobna jest do jadalnej pieczarki krótkotrzonowej. Istnieje jednak małe ryzyko pomylenia ich, gdyż rosną w innych warunkach. Pieczarka krwawiąca preferuje górskie, wapienne podłoża, natomiast pieczarka krótkotrzonowa rośnie na glebach piaszczystych.

Pieczarkę krwawiącą bardzo łatwo pomylić z jadalną pieczarką leśną. Można je rozróżnić po trzonie, który u pieczarki leśnej ma bulwiaste zgrubienie na dole i w środku jest pełny (trzon pieczarki krwawiącej pozostaje pusty przez cały czas życia grzyba).

Właściwości

Pieczarka krwawiąca jest grzybem jadalnym o niewyróżniającym się smaku. W większości składa się z wody. W jej skład wchodzą także białko, błonnik, węglowodany oraz witaminy i pierwiastki mineralne. Nie wykazuje jednak większej wartości odżywczej.

Zastosowanie

Pieczarka krwawiąca nadaje się do duszenia, gotowania i smażenia. Można ją łączyć w potrawach z innymi pieczarkami – nadaje się na dodatek do dań mięsnych, makaronów, sosów i zup.

Okres zbiorów

IIIIIIIVVVIVIIVIIIIXXXIXII
Pieczarka krwawiąca. Irene Andersson (irenea) [CC BY-SA 3.0], Wikimedia Commons Pieczarka krwawiąca. Irene Andersson (irenea) [CC BY-SA 3.0], Wikimedia Commons

Galeria zdjęć

Pieczarka krwawiąca. Irene Andersson (irenea) [CC BY-SA 3.0], Wikimedia Commons
Indeks nazw
A B C D E F G H I J K L Ł M N O Q P R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź
Pasaż zakupowy