Uchodźcy w Kamerunie zamieniają pustynny obóz w bujny las

W 2014 roku tysiące uchodźców, którzy uciekali przed przemocą związaną z grupą bojowników Boko Haram w Nigerii, przybyło do Minawao w Kamerunie, pustynnego regionu mocno dotkniętego zmianami klimatycznymi. Od 2014 r. prawie 70 000 uchodźców uczyniło tę przestrzeń swoim domem, wycinając ostatnie stojące drzewa, by przeżywać i zbudować swoje domy. Jednak dzięki programowi ponownego zalesiania rozpoczętego w 2018 r. przez Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) i Światową Federację Luterańską (LWF), niegdyś sucha i jałowa pustynia została przemieniona w życiodajny las.

Uchodźcy i lokalne społeczności zostali przeszkoleni do stosowania podczas sadzenia „technologii kokonu” opracowanej przez Land Life Company. Technologia ta polega na zakopaniu wraz z rośliną zbiornika na wodę w kształcie pączka. Zbiornik ten składa się z przetworzonych kartonów, zapewniając korzeniom sadzonek stały dostęp do wody, co daje im większą szansę na przeżycie w ekstremalnym środowisku pustynnym.

Do tej pory wolontariusze w obozie dla uchodźców zasadzili 360 000 drzew i pomyślnie przekształcili 100 hektarów mocno zdegradowanych gruntów (co daje łącznie powierzchnię 250 boisk piłkarskich) w kwitnące lasy. Według wolontariuszki Lydii Youcoubou: „Minawao stało się miejscem i jest z tym wiele korzyści. Mamy cień i możemy odpocząć od słońca, gleba się poprawiła, a drzewa przyciągają wodę”. Cień, jaki zapewniają bardziej dojrzałe drzewa, pozwala również na uprawę żywności i ziół leczniczych w obozie dla uchodźców.

Ambitny projekt ponownego zalesiania stanowi wkład w prowadzoną przez Afrykę inicjatywę o nazwie Wielka Zielona Ściana. Celem Wielkiego Zielonego Muru jest stworzenie bariery obejmującej 8000 km na całym kontynencie, aby złagodzić pustynnienie Sahelu, terytorium na granicy Sahary i sawanny Sudanu.