Wąż mahoniowy (Lamprophis fuliginosus)

Nazywany/a też: afrykański wąż domowy

Fot. Michał Kaczorowski
Wąż mahoniowy to niewielki wąż o delikatnej budowie ciała, smukła głowa, tęczówki koloru żółtego z pionową źrenicą. Łuski bardzo delikatne i ściśle przylegające do ciała, w dotyku przypominają aksamit. Samice są większe i bardziej korpulentne mogą dorastać do 130 cm długości, natomiast dorosłe, smukłe samce są znacznie mniejsze i rzadko przekraczają 70 cm. Ubarwienie ciała dość jednolite, mogą to być różne odcienie brązu lub też kolor oliwkowy (dwie dzikie formy barwne). Od nozdrzy, poprzez oczy aż po tył głowy ciągnie się jasny, kremowy wąski pasek. Strona brzuszna kremowa, niekiedy na bokach ciała widoczny bardzo delikatny wzorek z ciemniejszych plam. W hodowli amatorskiej udało się uzyskać kilka odmian barwnych, zarówno albinotycznych jak i pasiastych.
  1. Występowanie
  2. Środowisko i tryb życia
  3. Rozmnażanie
  4. Pokarm
  5. Systematyka
  6. Galeria zdjęć

Występowanie

Wąż mahoniowy jest rozpowszechniony w dużej części Afryki, spotykany od RPA aż do południa Sahary.
Czy wiesz, że...
  • Łatwo się oswaja, jest łagodny, osiąga niewielkie rozmiary a jego hodowla jest bezproblemowa. Właśnie tym cechom zawdzięcza popularność w hodowlach amatorskich, często jest pierwszym gatunkiem węża od jakiego miłośnicy gadów rozpoczynają przygodę z terrarystyką.
  • W Afryce jest lubiany i tolerowany w obejściach jako tępiciel gryzoni. Tubylcy bez problemu odróżniają go od niebezpiecznych, jadowitych gatunków.

Środowisko i tryb życia

Wąż mahoniowy zamieszkuje zróżnicowane środowiska, wydaje się preferować tereny stosunkowo suche takie jak stepy, półpustynie czy też sawanny. Obfitość gryzoni zwabia go w pobliże ludzkich siedzib, gdzie z uwagi na tępienie gryzoni jest znanym i lubianym gatunkiem. Tej powszechności występowania w domostwach zawdzięcza swoją drugą nazwę: wąż domowy. Jest aktywny nocą, a także o świcie oraz wieczorem, dzień spędza przeważnie w kryjówce, którą z uwagi na małe rozmiary bardzo łatwo jest mu znaleźć.

Rozmnażanie

Dojrzałość płciową wąż mahoniowy osiąga przed ukończeniem drugiego roku życia. Około dwa miesiące po kopulacji samica składa kilka jaj (przeważnie 6-8 maksymalnie 15), zazwyczaj w miejscach o dostatecznej wilgotności (kępki mchu, butwiejące drewno, nory). Niespełna dwa miesiące później legną się młode mierzące przeważnie niecałe 20 cm.

Pokarm

Pożywienie węża mahoniowego stanowią różne gatunki małych ssaków (głównie gryzonie ale też np. ryjówki czy nietoperze) a także niewielkie gatunki ptaków (szczególnie pisklęta). Oprócz tego poluje na drobne płazy (przeważnie różne żaby) oraz gady (jaszczurki i drobne węże). Prawdopodobnie nie gardzi także mniejszymi osobnikami swojego gatunku, chociaż w hodowlach amatorskich nie obserwowano kanibalizmu. Ofiarę dusi splotami ciała a następnie połyka.
Wąż mahoniowy, Lamprophis fuliginosus Fot. Michał Kaczorowski

Galeria zdjęć

Wąż mahoniowy, Lamprophis fuliginosus

Systematyka

Domena:Eukarionty
Królestwo:Zwierzęta
Podtyp:Kręgowce
Gromada:Gady
Rodzina:Połozowate
Rodzaj:Lamprophis
Indeks nazw polskich - gromada Gady
A B C D E F G H I J K L Ł M N O Q P R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź