Cukinia warzywo - właściwości, witaminy i wartości odżywcze cukinii

Zielona cukinia Nefretiti; źródło: pixabay.com Zielona cukinia Nefretiti; źródło: pixabay.com

Cukinię uprawiali już przed 7 tysiącami lat rdzenni mieszkańcy Ameryki Południowej. Warzywo prawdopodobnie poszłoby w zapomnienie, gdyby nie Krzysztof Kolumb, który podczas swoich wiekopomnych podróży przywiózł nasionka do Europy. Cukinia od razu zyskała szerokie grono miłośników we Włoszech, zwłaszcza w okolicach Mediolanu, gdzie w XIX wieku zaczęto ją hodować masowo i włączać do lokalnych przepisów.


Łacińska nazwa cukinii brzmi Cucurbita pepo i jasno wskazuje na powinowactwo z dynią (Cucurbita). Tak naprawdę obie rośliny należą do szerokiej i cenionej w rolnictwie rodziny dyniowatych, w której znajdziemy także ogórki, arbuzy, melony i kabaczki. Co ciekawe, kabaczek tak naprawdę jest cukinią, ale uprawianą w Polsce i przyjmującą nieco inną formę fizyczną.

Cukinia jest rośliną jednoroczną produkującą długie położone łodygi, które mają tendencję do pięcia się po okolicznych przeszkodach. Od głównego pędu odrastają krótsze, 10-centymetrowe łodyżki, na końcach których rozwijają się żółte kwiaty. Kwiaty te są również cenionym przysmakiem kulinarnym, choć większość hodowców wyczekuje, aż z ich zalążni rozwinie się owoc, czyli podłużna, zielona lub żółta cukinia. Z botanicznego punktu widzenia cukinia jest bowiem owocem!

Uprawa cukinii

Cukinia preferuje ciepłe klimaty śródziemnomorskie, ale dobrze radzi sobie także w polskich warunkach. Wymaga jednak bardzo żyznej gleby, stąd wielu ogrodników sadzi ją bezpośrednio na kompoście. Nasiona wysiewa się jednak dopiero w drugiej połowie maja, gdy ryzyko przymrozków maleje do minimum. Wystawiona na słońce i regularnie podlewana roślina szybko się rozrasta, a dzięki wąsom czepnym obecnym na liściom, chwyta się barier dokoła i pnie chętnie w górę. Jedynym problemem jest zapylenie – na cukinii znajdują się kwiaty obu płci, które potrzebują pomocy pszczół. Przy powszechnym niedostatku miododajnych owadów rozwój owoców może być utrudniony.

Cukinia może dorosnąć nawet do 100 cm długości, ale zbiera się ją najczęściej przed osiągnięciem 25 cm. Im starszy owoc, tym bowiem mniej jędrny i smaczny, a czasem wręcz gorzkawy. Mini cukinie, o długości do 10 cm, są najsmaczniejsze, ale też i najdroższe ze względu na konieczność szybkiego likwidowania uprawy.

Poszczególne odmiany różnią się przede wszystkim kolorem i kształtem – smak pozostaje ten sam. Na polskim rynku najczęściej mamy do czynienia z ciemnozieloną odmianą „Nefretiti”, ale do celów ozdobnych szczególnie poleca się także żółtą „Atenę Polkę” oraz „Goldenę”, a także kremową odmianę „Opal” czy pasiatą „Tapir”.


Kwiaty cukinii; źródło: pixabay.com
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy