Słoneczniki kwiaty – sadzenie, uprawa i pielęgnacja słoneczników

Słonecznik jadalny; źródło: pixabay.com Słonecznik jadalny; źródło: pixabay.com

Wbrew pozorom nazwa słonecznika nie nawiązuje wcale do faktu, że jego kwiat przypomina słońce otoczone promieniami. Chodzi raczej o fenomenalną zdolność śledzenia tarczy słońca poprzez wyginanie grubej łodygi każdego dnia od wschodu do zachodu. Słonecznik (Helianthus annuus) to na dodatek roślina o niebanalnej historii, którą coraz chętniej widujemy w nawet miejskich przydomowych ogródkach.


Słoneczniki pochodzą z terytorium Ameryki Północnej, gdzie były uprawiane przez Indian już 3 tysiące lat przed naszą erą. Z pożywnych nasion wyrabiano mąkę, puree i chleby, a także wykorzystywano je jako surowiec do wytłaczania oleju, barwienia tekstyliów, a nawet jako materiał budowlany! W XVI wieku żółte kwiaty ujrzeli hiszpańscy odkrywcy i zafascynowani zawieźli nasiona do Europy. Słoneczniki na Starym Kontynencie stały się popularną rośliną uprawną, ale to dopiero car rosyjski, Piotr Wielki, zapewnił im sukces, sprowadzając je masowo do swego kraju. Rosjanie zakochali się w optymistycznych wielkich kwiatach, a kościół prawosławny wspomógł jeszcze tą miłość, wyjątkowo nie umieszczając oleju słonecznikowego na liście pokarmów zakazanych w okresie postu. Uważa się, że na początku XIX w. w całej Rosji były ponad 2 miliony akrów pokrytych żółtymi oleistymi kwiatami. Z carskiego Imperium słoneczniki powróciły znowu do Europy i Stanów Zjednoczonych jako udoskonalona roślina uprawna.

Z botanicznego punktu widzenia słoneczniki należą do rodziny astrowatych i mają charakter najczęściej jednoroczny, choć zdarzają się również wśród nich byliny. Cechą rozpoznawczą jest wysokość kwiatu, oscylująca od 1,5 m u mniejszych odmian po 3,5-4 metry u słoneczników gatunku Helianthus giganteus. Absolutny rekord zapisany w Księdze Rekordów Guinnessa to 9.17 m!

Na grubej owłosionej łodydze ulokowany jest jeden lub kilka kwiatów osiągających średnicę od 15 do 60 cm. Kwiaty zebrane są w koszyczki, z kwiatami rurkowatymi wewnątrz i żółtymi kwiatami języczkowymi na zewnątrz. We wnętrzu koszyczka rozwijają się z czasem nasiona o bardzo oleistym charakterze.

Słoneczniki - wymagania glebowe

Słoneczniki nie są wybredne, jeśli chodzi o glebę. Rosną zarówno na podłożu piaszczystym, jak i gliniastym, odpowiada im ziemia o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego (pH w granicach 6.0 – 7.5). Gleba powinna być jednak przynajmniej umiarkowanie bogata w substancje odżywcze, więc domieszka kompostu jest wysoce wskazana. Wybierając umiejscowienie na zagonie, należy pamiętać również o światłolubności słoneczników – idealne stanowisko powinno zapewniać minimum 6 godzin pełnego słońca dziennie. Im dłuższe, gorętsze i bardziej słoneczne lato, tym większa uroda słoneczników!


Pole słoneczników; źródło: pixabay.com
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy