Borsuk (Meles meles)

Nazywany/a też: borsuk europejski, jaźwiec

Fot. James Lindsey, CC/Wikipedia
Borsuk jest największym przedstawicielem rodziny łasicowatych w Polsce. Długość jego ciała sięga 90 cm, ogona 20 cm, waga latem wynosi 7-13 kg, jesienią do 16 kg. Samce są większe i cięższe od samic. Głowa borsuka jest masywna, przechodzi w szyję bez zwężenia, tułów krępy, oczy małe, uszy krótkie zaokrąglone. Krótkie i silne kończyny zaopatrzone są w długie pazury służące do kopania nor. Grzbiet ma zabarwienie srebrnoszare, spód ciała i nogi - czarne. Pysk i czoło są białe, podobnie jak brzegi uszu. Po bokach głowy, od pyska przez oczy, aż za uszy biegną czarne pasy. Zdarzają się osobniki o zabarwieniu rudo - białym. 
  1. Występowanie
  2. Tryb życia
  3. Odżywianie
  4. Rozmnażanie i rozwój
  5. Systematyka
  6. Galeria zdjęć

Występowanie

Areał występowania borsuka obejmuje Eurazję od Wielkiej Brytanii po Chiny, Koreę i Japonię. Zasięg nie obejmuje północnej Skandynawii. W Polsce występuje w całym kraju. Lokalnie jest pospolity. Najczęściej zamieszkuje lasy i mniejsze zadrzewienia, chętnie otoczone terenami rolniczymi
Czy wiesz, że...
  • Borsucze nory zwykle są rozbudowywane przez wiele lat i pokoleń. W Anglii odkryto norę liczącą przynajmniej 200 lat.
  • Borsuki załatwiają swoje potrzeby fizjologiczne w specjalnie do tego przeznaczonych, dobrze oznakowanych dołkach.

Tryb życia

Borsuk jest aktywny głównie o zmierzchu i nocą, dzień spędza w samodzielnie wykopanych norach. Nory mogą się składać z jednej lub wielu komór, do których prowadzi kilka korytarzy. Są  utrzymywane w dużej czystości. Większość osobników żyje w grupach rodzinnych. Każda grupa (licząca od kilku do kilkunastu osobników) posiada własne terytorium znakowane zapachowo. Borsuk jest zwierzęciem towarzyskim, skłonnym do zabawy ze swoimi towarzyszami i z młodymi. Wydaje dużo różnorodnych dźwięków - pomrukuje, chrząka, fuka, warczy, jazgocze. Porusza się powolnym, ciężkim chodem. Nie jest bojaźliwy i w przypadku ataku drapieżnika potrafi się skutecznie bronić. Zimą zapada w sen, który jest przerywany i trwa do marca.

Odżywianie

Borsuk żywi się urozmaiconym pokarmem, zarówno zwierzęcym, jak i roślinnym. Dominującym składnikiem jego pożywienia są dżdżownice. Zjada także różne owady i ich larwy, ślimaki, ptaki i ich jaja, żaby, gryzonie, jaszczurki, jagody i inne owoce, kłącze i bulwy roślin, zboża, grzyby i orzechy.  

Rozmnażanie i rozwój

Okres godowy borsuka ciągnie się od maja do sierpnia. Występuje zjawisko ciąży przedłużonej, która trwa na ogół 7, ale zdarza się, że i 15 miesięcy. Samica rodzi raz w roku, lub raz na 2 lata, najczęściej w marcu lub kwietniu. W miocie jest od 2 do 6 młodych, które otwierają oczy po 5 tygodniach. Laktacja trwa 12 -16 tygodni, ale młode zaczynają pobierać pokarm stały w wieku ok. 10 tygodni. Samodzielne stają się po pół roku, przy rodzicach pozostają do zimy lub wiosny. Dojrzałość płciową uzyskują w drugim roku życia, pełne rozmiary po 2 latach. Długość życia borsuka wynosi ok. 16 lat.
Borsuk, Meles meles, European Badger Fot. James Lindsey, CC/Wikipedia

Galeria zdjęć

Borsuk, Meles meles, European BadgerBorsukBorsukBorsuk
BorsukBorsukBorsukBorsuk

Systematyka

Domena:Eukarionty
Królestwo:Zwierzęta
Podtyp:Kręgowce
Gromada:Ssaki
Rodzina:Łasicowate
Rodzaj:Meles
Gatunek:Borsuk
Indeks nazw polskich - gromada Ssaki
A B C D E F G H I J K L Ł M N O Q P R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź
Pasaż zakupowy