Definicja pojęcia:

płuca

Płuca - parzyste narządy oddechowe kręgowców oddychających powietrzem atmosferycznym. U ssaków mają budowę workowatą o skomplikowanej budowie wewnętrznej. Do każdego płuca, od strony jego powierzchni wewnętrznej, wnikają oskrzela wraz z towarzyszącą im tętnicą płucną i żyłą płucną. Oskrzela rozgałęziają się w oskrzeliki zakończone pęcherzykami płucnymi. Wnętrze pęcherzyków płucnych wyściela cienki nabłonek, zbudowany z jednej warstwy komórek. Pęcherzyki otacza gęsta sieć naczyń włosowatych. Cienka błona komórkowa pęcherzyków umożliwia wymianę gazową między krwią a powietrzem zawartym wewnątrz pęcherzyków. Tlen dyfunduje (na odległość nie przekraczającą 1 mm) z pęcherzyków oddechowych do krwi, która rozprowadza go po całym organizmie. Podobnie dwutlenek węgla dyfunduje z tkanek do krwi, a następnie zostaje odtransportowany i wydalony do pęcherzyków płucnych. Oddychanie składa się z dwóch powiązanych ze sobą aktów, tj. oddychania płucnego (zewnętrznego) i oddychania tkankowego (wewnętrznego).



U człowieka płuco prawe dzieli się na trzy płaty (górny, środkowy i dolny), lewe na dwa (górny i dolny). Płaty płuc oddzielone są szczelinami skośnymi i poziomą. W każdym z płatów wyróżnia się odrębne jednostki, do których prowadzą odpowiadające im oskrzela segmentowe. Każde płuco zawiera 10 segmentów. Powierzchnia oddechowa płuc u człowieka wynosi ok. 100 m2.



p-09


Z uwagi na niewielką gęstość masa płuc człowieka dorosłego wynosi u kobiet ok. 1000 g, u mężczyzn ok. 1300 g. Najczęstszą chorobą płuc jest pylica, wywołana dostaniem się drobniutkich cząstek ciał stałych (pyłu) do pęcherzyków płucnych. Jest to choroba zawodowa górników, stolarzy, kamieniarzy itp.


Legenda. Pokaż objaśnienia oznaczeń i skrótów
Szukaj
Oceń stronę
Ocena: 4.6
Wybór wg alfabetu:
a b c ć d e f g h i j k l ł m n o q p r s ś t u v w x y z ż ź
Pasaż zakupowy