SZAKAL ZŁOCISTY. Ssak. Zwierzę - szakal złocisty
Ekologia.pl Wiedza Atlas zwierząt Strunowce Kręgowce Ssaki Drapieżne Psowate Canis Szakal złocisty
Indeks nazw
Szukaj lub wybierz według alfabetu
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Szakal złocisty (Canis aureus)

By Prabukumar84 (File:Alone Ranger.jpg) [CC BY-SA 4.0], via Wikimedia Commons
Spis treści
Wygląd

Szakal złocisty to psowaty, nieco mniejszy i smuklejszy od wilka. Tęczówka jasno lub ciemnobrązowa. Pysk spiczasty. Uszy trójkątne. Ubarwienie sierści brązowoszare, ze złocistym odcieniem, choć barwa może się zmieniać w zależności od pory roku i miejsca występowania. Gardło oraz pierś u niektórych osobników jaśniejsze. Grzbiet pokryty czarną, brązową oraz białą sierścią. Spód ciała jaśniejszy. Nogi długie. Ogon średniej długości, puszysty, z ciemnym końcem.

Występowanie

Zasięg występowania szakala złocistego rozciąga się od północnej i środkowo-wschodniej Afryki, Bałkanów, przez Bliski Wschód, po Indie i Półwysep Indochiński. Czasem spotykany poza obszarem stałego występowania. Coraz częściej obserwowany jest także w Polsce.

Tryb życia

Szakal złocisty preferuje głównie siedliska ciepłe i suche: pustynie, półpustynie, stepy i sawanny. Spotykany jest także w tropikalnych lasach, na terenach rolniczych i obszarach górskich, nawet do 3800 m n.p.m. W związku z dużą tolerancją siedliskową i wszystkożerną dietą szakal złocisty spotykany jest czasem w bardzo różnorodnych siedliskach i odbywają bardzo dalekie wędrówki. Gatunek terytorialny.

Odżywianie

Szakal złocisty to wszystkożerny drapieżnik. W jego diecie znaleźć można mniejsze kręgowce (ryby, płazy, gady, ptaki i ich jaja, drobne ssaki), padlinę, pokarm roślinny (owoce), a także odpadki spożywcze. Zwierze społeczne, żyje pojedynczo, w parach lub małych grupach rodzinnych, wspólnie zdobywając pokarm.

Rozmnażanie i rozwój

Szakal złocisty to gatunek monogamiczny. Do rozrodu w zależności od rozmieszczenia geograficznego, przystępuje od stycznia (Afryka), kwietnia (Europa) bądź przez cały rok (Azja). Samica rodzi w wykopanej norze lub używa opuszczonych nor innych zwierząt. Ciąża trwa około dwóch miesięcy. Samica rodzi przeważnie od 2 do 4 (maksymalnie do 9) młodych. Oboje rodzice pełnią opiekę nad potomstwem. Opiekę nad młodymi szczeniętami pełni także starsze rodzeństwo. Młode karmione są mlekiem matki do dwóch miesięcy, w późniejszym okresie przestawiane są na pokarm stały. Choć dojrzałość płciową osiąga w pierwszym roku życia, to do rozrodu przystępuje rok później. W niewoli żyje do 16 lat, na wolności krócej, do 9. Ma status zagrożenia najmniejszej troski (kategoria LC na liście IUCN).

4.8/5 - (13 votes)
Subscribe
Powiadom o
1 Komentarz
Inline Feedbacks
View all comments

Witam. Wczoraj ( 4.12.2021r) takiego widziałem nad Wisłą w Warszawie, na Powiślu niedaleko Centrum Nauki Kopernik. Dumnie przedefilował kilka metrów od miejsca, w którym stałem. Nie był za bardzo wystraszony. Widać przyzwyczaił się do ludzi. Początkowo myślałem że jest to wyrośnięty lis. Pochwaliłem się tymi spostrzeżeniami z wędkarzem, który siedział obok i łowił rybki. Pan wyprostował mnie, mówiąc iż widuje go już od ok. 3-4 lat. Bardzo ładne zwierzę. takie puchate, bardzo podobne do lisa, ale większe. Ciekawe czy jeszcze go tu zobaczę. Mam nadzieję że tak. PS. Do obecności pary wydr już się przyzwyczaiłem w tym miejscu. Ponoć mieszkają na jednej z barek, bliżej mostu Poniatowskiego.