Skorzonera warzywo - właściwości, witaminy i wartości odżywcze skorzonery

Skorzonera, fot. dreamstime Skorzonera, fot. dreamstime

Skorzonera jest warzywem intrygującym, przywodzącym na myśl niektóre rośliny z powieści fantastycznych. Określana niegdyś nazwą „wężymord” lub „czarny korzeń” ostatnimi czasy coraz częściej pojawia się na naszych stołach, bynajmniej nie w roli antidotum na jad węży. Ciemny korzeń spichrzowy z pewnością sprawi, że nasza kuchnia nabierze nieco „retro” wymiaru, a ciekawie przyrządzone danie na jego bazie zaciekawi domowników. Bogactwo zawartych w miąższu witamin i minerałów nie tylko nakarmi brzuchy, lecz także wzmocni witalność.


Skorzonera, zwana wężymordem czarnym tudzież szparagiem zimowym jest rośliną warzywną z rodziny astrowatych. To krewna salsefii, z którą często bywa mylona, a nawet nazywana salsefią czarną. Wywodzi się z południowej i środkowej Europy (prawdopodobnie Hiszpanii) oraz części Azji (Syberia Zachodnia, Kaukaz). Należy do niej ok. 100 gatunków roślin zielnych. Do spożycia nadaje się Scorzonera hispanica hodowana w krajach południowej Europy. Dawniej roślinę tę uważano za antidotum na jad żmii, stąd jej przydomek – wężymord. Częścią jadalną skorzonery jest spichrzowy korzeń, który czasami się rozwidla i może mierzyć nawet 30 cm. Jego skórka ma kolor brunatny, ciemnobrązowy lub niemal czarny. Miąższ tej rośliny jest biały, zaś smak przypomina mączyste szparagi. W trakcie obierania korzeń wydziela mleczny, mocno klejący się sok, zaś jego skórka zabarwia dłonie na czerwono-brunatny kolor. Z tego powodu, jeśli mamy zamiar obierać skorzonerę, powinniśmy uzbroić się w specjalne rękawiczki ochronne. Aby świeżo przygotowane korzenie nie zaczęły ciemnieć, należy natychmiast wrzucić je do naczynia z wodą i sokiem cytrynowym

Jak się zabrać za uprawę własnej skorzonery?

Jeśli mamy w planach uprawę skorzonery, powinniśmy pamiętać, że jej korzenie najlepiej rozwijają się na glebie żyznej, zasobnej w próchnicę, piaszczysto-gliniastej, pulchnej, o odczynie obojętnym lub zasadowym. Roślina ta ma długi okres wegetacji (do 230 dni) – z tego powodu uprawia się ją na podłożu, które wiosną szybko się nagrzewa i wysycha. Nasiona skorzonery siejemy do gruntu zazwyczaj w połowie marca. Wysiewamy je w rzędach co 30 cm i na głębokość 3 cm. Zazwyczaj warzywo zaczyna  kiełkować po 2 lub 3 tygodniach – kiedy to się stanie, należy je przerwać i pozostawić siewki co 6 cm w rzędzie. Od czerwca do sierpnia powinniśmy zadbać o odpowiednie nawodnienie gleby, aby korzenie mogły się dobrze rozwinąć. Zbioru dokonujemy jesienią - od połowy do końca października. Po wykopaniu warzywa z gruntu, usuwamy jego liście, a korzenie przechowujemy w specjalnych skrzynkach wypełnionych wilgotnym piaskiem. 


Wężymrod czarny - zielone części rośliny. Źródło: Goldlocki [GFDL or CC-BY-SA-3.0], via Wikimedia Commons


Moim zdaniem
Próbowałeś/próbowałaś kiedyś skorzonery?
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy