Sos sambal – właściwości, skład i zastosowanie sosu sambal

W indonezyjskiej kuchni nie może go zabraknąć – to podstawa każdego dania. Sos sambal robiony jest na bazie pikantnych papryczek chili, którym zajadają się od Sumatry aż po samą Papuę. Istnieje wiele odmian sosu sambal, a jego obecność na indonezyjskich stołach jest absolutnie obowiązkowa. W czym tkwi jego sekret?




Skąd się wywodzi pasta sambal?

Indonezja to różnorodny kraj rozproszony na około 18 tysiącach wysp. Nic zatem dziwnego, że państwo to stworzyło jedną z najbardziej różnorodnych kuchni świata. Królową na tamtejszych stołach bez wątpienia jest sos sambal - pikantna pasta z chili, bez której żaden Indonezyjczyk nie wyobraża sobie posiłku. Sambal to ogólna nazwa odnosząca się do pikantnych past wywodzących się z wyspy Jawa, a także dań bazujących na tych pastach. Istnieje wiele odmian tego indonezyjskiego specjału. Zdobyły one popularność zarówno w Indonezji jak i sąsiedniej Malezji oraz jeszcze kilku innych krajach Azji południowo-wschodniej. Podstawowym składnikiem pasty sambal są różnego rodzaju papryczki chili.

Ciekawostką jest fakt, że Indonezyjczycy swoją słynną pastę najprawdopodobniej zawdzięczają Portugalczykom, ponieważ to właśnie oni w XVI wieku sprowadzili chili na tamtejsze tereny. Papryczka chili w zaskakująco szybkim tempie podbiła także serca miejscowej ludności i na stałe zagościła na tamtejszych stołach. Papryczka chili, w zależności od koloru i swojej ostrości, nosi różne nazwy. Najczęściej określana jest mianem „cabe” – „cabe hijau” to popularne zielone chili, „cabe merah” to czerwona odmiana, a „cabe rawit” to legendarne, najostrzejsze chili. Aktualnie papryczki chili są nieodłącznym elementem indonezyjskiej kuchni, bez niej także nie powstanie żaden sos sambal.

Popularność, jaką sos sambal cieszy się w Indonezji, można porównać do popularności soli oraz pieprzu w europejskiej kuchni. Pikantny sos jest podstawowym składnikiem większości dań, zaś sami Indonezyjczycy stosują go jako dodatek lub po prostu przyprawę. Nie ma się co dziwić, że do prawie każdego dania stosuje się inny, odpowiedni mu sos sambal.

Sambal niejedno ma imię

Żaden Indonezyjczyk nie wyobraża sobie posiłku bez dodatku pikantnego sosu sambal. Na ma do wyboru szereg różnych wersji sambali, ponieważ istnieje kilkanaście odmian tego sosu. Pikantność sambali łagodnieje, gdy jemy go w towarzystwie np. ryżu, który zdecydowanie łagodzi ostrość sosu i sprawia, że można się delektować jego smakiem. Jego konsystencja jest bardzo gęsta, nawet gęściejsza od salsy. W samej Indonezji stosowanych jest wiele odmian tego sosu.

Sabbla oelek/ulek
–  jest najpopularniejszym pośród sosów sambal, zwany także „matką wszystkich sambali”. Prawidłowa nazwa tego sosu to ulek, ale w Europie znany jest jako sos sambal oelek. Wszystko za sprawą Holendrów, którzy sprowadzając go na starty kontynent  przekręcili nazwę, stosując się do własnej pisowni i tak oto powstał oelek. Jego skład jest nieskomplikowany: miażdżone czerwone chili, szalotka, czosnek, soki z limonki oraz sól. Indonezyjska nazwa Ulek odnosi się do pochodzącego z Jawy kamiennego moździerza, w którym miażdży i uciera się papryczki chili. Zazwyczaj służy on jako baza do tworzenia pozostałych odmian sosów sambal.


Królową na indonezyjskich stołach jest sambal - pikantna pasta z chili, bez której żaden Indonezyjczyk nie wyobraża sobie posiłku, fot. pixabay.com
Ocena (5.0) Oceń:

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy