Pstrąg tęczowy – opis, występowanie i zdjęcia. Ryba pstrąg tęczowy ciekawostki

Pstrąg tęczowy (źródło:Wikipedia) Pstrąg tęczowy (źródło:Wikipedia)

Produkcja pstrąga tęczowego na skalę przemysłową w Polsce, rozpoczęła się w latach 60. ubiegłego wieku. Wraz ze wzrostem świadomości społeczeństwa i dostępności wiedzy, zaczęto dostrzegać potencjalne niebezpieczeństwa wynikające z intensyfikacji hodowli. Jednak, jak w każdej publicznej dyskusji, istnieją co najmniej dwie strony medalu. Na szali stawiamy dbałość o środowisko i zachowanie naturalnego składu ichtiofauny dla danego dorzecza, a na przeciw szybko rozwijającą się akwakulturę pstrąga tęczowego. Czy jest możliwe zachowanie równowagi, pomiędzy hodowlą a środowiskiem i zapewnienie stopnia bioróżnorodności bliskiego natywnemu? Nim postaram się odpowiedzieć na tak zadane pytanie, chciałbym przedstawić naszego bohatera.


Przyznam szczerze, że kiedyś trochę po „macoszemu” traktowałem paleozoologię, bowiem w dużym uproszczeniu kojarzyła mi się z ludźmi godzinami ślęczącymi w wykopie i próbującymi skompletować kości dinozaurów czy pierwotnych człekokształtnych. Jednak zmuszony do użycia współczesnych metod molekularnych, wykorzystywanych m.in. w medycynie, biotechnologii, a także paleozoologii, definitywnie zmieniłem zdanie i zrozumiałem, jakie korzyści daje nam możliwość spojrzenia w przeszłość i prześledzenia zmian zachodzących w genomie. Niemniej, aby lepiej pojąć jak powstał prapstrąg, musimy się cofnąć o 320 milionów lat. Doszło wówczas do bardzo rzadkiego zjawiska, duplikacji całego genomu (WGD – whole genome duplications), u dotychczas bliżej nieznanego przodka, należącego do ryb promieniopłetwych i to z niego wyłoniły się doskonałokostne – Teleostei (obecnie jest to ponad 95% wszystkich żyjących współcześnie gatunków ryb). Jednak trzeba wyjaśnić, że w znanej nam historii ewolucji miały miejsce jeszcze dwa takie zjawiska nieco wcześniej. „Pamiątką” po pierwszej replikacji są dzisiejsze minogi, po drugiej...płazy, gady, ptaki i ssaki (w tym oczywiście ludzie). Po upływie kolejnych 200 mln lat drogi wspólnego przodka szczupaka i pstrąga rozchodzą się – tak i nie jest to pomyłka od wspólnego przodka wyłoniły się rodziny Esocidae i Salmonidae (a na marginesie proszę sobie wyobrazić pstrąga, który posiada paszczę szczupaka, a w niej nawet 800 zębów..).

Około 100 milionów lat temu dochodzi do ponownej duplikacji i powstaje wspólny przodek łososiowatych. W najstarszym okresie Ery Kenozoicznej – Paleogenie następuje rozdzielenie Ameryki Północnej od Europy i Ameryki Południowej od Antarktydy, co powoduje różnicowanie się całej rodziny na poszczególne taksony i tak powstają podrodziny Thymalinae, Coregoninae i Salmoninae. Z tego okresu pochodzi najstarszy znany przodek łososiowatych Eosalmo driftwoodensis. Został odnaleziony na terenie Kanady i pierwotnie usystematyzowano go jako prymitywnego przedstawiciela podrodziny łososiowatych. Jednak późniejsze badania morfologicze, sugerują, że Eosalmo stanowi formę przejściową pomiędzy lipieniami i łososiami, która ewoluowała i dała początek dzisiejszym lipieniom. Co ciekawe, w skamielinach znakomicie zachowały się zarówno osobniki młodociane jak i dorosłe, a to z kolei pozwoliło na dokładną charakterystykę gatunku. Okazało się również, że przodkowie „naszych” ryb szlachetnych zamieszkiwali wyłącznie wody śródlądowe. W związku z tym odkryciem nasuwa się pytanie jak i kiedy łososiowate przystosowały się do wędrownego trybu życia. Jedna z teorii głosi, że diadromiczny tryb życia, pojawił się jeszcze przed specjacją i został ewolucyjnie utracony, by ponownie pojawić się podczas zlodowaceń. Natomiast druga, przyjmuje za pierwotne dla łososi środowisko słodkie, a następnie przystosowanie się do wędrówek. Niestety trudno jest definitywnie opowiedzieć się za jedną, bo niewykluczone, że istniało kilka koegzystujących obok siebie populacji, dostosowanych do określonych warunków np. jedna słodkowodna, a druga migrująca. Niemniej, w Miocenie około 25 mln lat temu, miały miejsce potężne ruchy górotwórcze, podczas których powstały Alpy, Andy i Himalaje, a także Morze Śródziemne. Wówczas nastąpiła również specjacja allopatryczna, powodując powstanie rodzaju Oncorhynchus, Salmo, Salvelinus czy Hucho, a także „wymusiła” powstanie lub przywrócenie anadromicznego trybu życia. Obecne zachowania i behawior łososiowatych, w tym Oncorhynchus mykiss, ostatecznie ukształtował się podczas ostatniego zlodowacenia, czyli około 10 000 lat temu.  


Przedstawione w czasie duplikacje genomu (wg. Berthelot i in. 2014 za Near i in. 2012)
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy