Amarantus - opis, właściwości i zastosowanie. Zboże amarantus ciekawostki

fot. dreamstime fot. dreamstime

Amarantus to jedno z najstarszych zbóż uprawnych świata. Przyciąga uwagę nie tylko dostojnym wyglądem, lecz także walorami odżywczymi. Amarantus znali już starożytni Inkowie, zaś dzisiaj uprawia się go niemal na całym świecie. Roślina, którą dietetycy określają zbożem XXI wieku, udekoruje przydomowy ogródek, jak również dostarczy nam cennych przeciwutleniaczy, zadba o serce, wzmocni włosy i poprawi wzrok. Co więcej, otwiera przed nami całe spektrum kulinarnych możliwości!


Amarantus, zwany szarłatem lub amarantem (Amaranthus cruentus L.), to gatunek rośliny z rodziny szarłatowatych. Roślina ta prawdopodobnie wywodzi się z Ameryki Południowej i jest najstarszą roślina użytkową uprawianą ze względu na nasiona. Zalicza się ją do dwuliściennych jarych pseudozbóż ze względu na stosowaną obecnie technologię uprawy oraz sposób użytkowania plonu. Amarantus zazwyczaj osiąga do 3 metrów wysokości, a jego charakterystyczne, często ponad 50 centymetrowe, kwiatostany są proste i zwisłe. Mogą mieć barwę złocistą, zieloną, różową, czerwoną, purpurową, a nawet brązową. Z kolei liście i łodygi tej rośliny z reguły są zielone, czerwone, purpurowe lub wielobarwne. Obecnie największymi na świecie dostawcami ziaren amarantusa są kraje Ameryki Południowej. W Polsce aż 90% upraw tego zboża znajduje się na Lubelszczyźnie.

Uprawa „niewiędnącego” zboża

Większość gatunków szarłatu to chwasty (np. szarłat szorstki A. retroflexus). Gatunkami uprawnymi są m.in. A. hypochondrianus, A. cruentus, A. caudatus, A. hybridus. W Polsce uprawia się głównie caudatus i cruentus. Niektóre formy amarantusa są roślinami ozdobnymi.
Oto najpopularniejsze formy tej rośliny:




Uprawa amarantusa w Polsce jest możliwa na terenie całego kraju. Zboże to kwitnie od lipca do września i jest ciepłolubne. Z tego powodu wysiewa się je tuż po ustąpieniu przymrozków majowych do ogrzanej, bogatej w składniki odżywcze gleby. W początkowym okresie wzrostu sadzonek należy pamiętać o dokładnym odchwaszczaniu stanowiska uprawy. Nasiona tej rośliny kiełkują do 12 dni – w tym czasie szczególnie dbamy o odpowiednie warunki do ich rozwoju, usuwając z otoczenia szarłat szorstki, by zapobiec krzyżowaniu się chwastu ze szlachetnymi odmianami uprawnymi i ozdobnymi rośliny. Amarantus na szczęście wyróżnia się stosunkowo wysoką odpornością na suszę i wiele chorób czy szkodników. W uprawie ogrodowej może wystąpić jedynie plamistość liści spowodowana przez niektóre grzyby i mszyce. Zbiory szarłatu przypadają na październik lub listopad. Z pola ziarno trafia prosto do suszarni. Co ważne, uprawa tego zboża w naszym kraju jest w pełni ekologiczna – bez użycia oprysków czy nawozów. Pozyskiwana z niego mąka jest idealnym dodatkiem do pieczywa i leków, z których korzystają osoby na diecie bezglutenowej. Wartości odżywcze amarantusa sprawiają, że coraz szerzej wykorzystuje się go do produkcji artykułów spożywczych i paszy dla zwierząt. Wraz ze wzrostem popularności medycyny naturalnej, zboże to uprawia się coraz częściej. Poza swoim użytkowym przeznaczeniem, szarłat jest uznawany także za piękną roślinę ozdobną, która dodaje klasy każdemu ogrodowi. Co ciekawe, kwiaty amarantusa po ścięciu na długo zachowują trwałość, dzięki czemu amarantus idealnie nadaje się na kwiat cięty. Po grecku nazwa „amárantos” oznacza – „niewiędnący”.


wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy